پيشتر موضع تفاسير روايى را در تفسير آيه متعه به ازدواج موقت بيان كرديم و گفتيم كه طبرى، سيوطى و ثعلبى در تفسيرشان نقل كرده بودند كه آيه ياد شده در مورد ازدواج موقت نازل شده است. اينك اقوال ديگر مفسران كه برخى، آيه ياد شده را به ازدواج موقت تفسير كرده‌اند و برخى ديگر تفسير به ازدواج موقت را يكى از دو قول دانسته‌اند، بررسى خواهيم كرد.

١. زمخشرى مى‌گويد:

گفته شده كه آيه، در باره ازدواج موقت نازل شده كه مدت حلّيت آن سه روز و هنگامى بوده كه خدا، مكه را براى رسول خود فتح كرد. (٦١)

٢. قرطبى گفته است:

جمهور گفته‌اند: آيه در باره ازدواج موقتى كه در صدر اسلام متداول بوده، نازل شده است. (٦٢)

٣. بيضاوى گفته است:

آيه «فما استمتعتم...»، در مورد متعه و ازدواج موقت كه هنگام فتح مكه، سه روز بوده، نازل شده است. (٦٣)

٤. ابن كثير گفته است:

به عموم آيه «فما استمتعتم...»، براى ازدواج موقت، استدلال شده است. بدون شك اين كار در آغاز ظهور اسلام مشروع بوده اما بعدها نسخ شده است. قولى هم مبنى بر حلّيت اين كار در مواقع ضرورت وجود دارد. اين قول، تنها بر يك روايت از احمد بن حنبل، مبتنى است. (٦٤)

(٦١) الكشّاف، ج١، ص٥١٩.
(٦٢) الجامع لأحكام القرآن، ج٥، ص١٣٠.
(٦٣) انوار التنزيل، ج١، ص٣٧٥.
(٦٤) تفسير ابن كثير، ج١، ص٤٧٤.