اگر مى‌ترسيد كه هنگام ازدواج با دختران يتيم، عدالت را رعايت نكنيد، با زنان ديگرى كه مى‌پسنديد ازدواج كنيد. دو يا سه يا چهار همسر و اگر مى‌ترسيد عدالت را رعايت نكنيد، تنها يك همسر بگيريد.

احتمال دوم هم مثل احتمال اوّل است؛ زيرا خداوند مسأله پرداخت مهريه را در آيه چهارم از همين سوره بيان كرده و فرموده است:

{و آتوا النساء صدقاتهن نحلة } ؛ (٢٨)

و مهر زنان را به طور كامل، به عنوان يك بدهى(يا عطيه) به آنان بپردازيد.

در دو آيه زير نيز اين مطلب بيان شده است:

{يا ايها الذين آمنوا لا يحل لكم ان ترثوا النساء كَرهاً ولا تعضُلوهُنّ لتذهبوا ببعض ما آتيتموهن } ؛ (٢٩)

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! براى شما حلال نيست كه از زنان از روى اكراه، ارث ببريد و آنان را تحت فشار قرار ندهيد كه قسمتى از آنچه را به آنها داده‌ايد(از مهر) تملك كنيد.

و در آيه بعد آمده است:

{وإن أردتم استبدال زوجٍ مكان زوجٍ و آتيتم إِحداهُنّ قنطاراً فلا تأخذوا منه شيئاً أتأخذونه بهتاناً و اثماً مبيناً. } (٣٠)

و اگر تصميم گرفتيد كه همسر ديگرى به جاى همسر خود انتخاب كنيد و مال فراوانى(به عنوان مهر) به او پرداخته‌ايد، چيزى از آن را پس نگيريد. آيا براى باز پس گرفتن مهر، به تهمت و گناه آشكار متوسل مى‌شويد؟

بنابراين از سه احتمال ياد شده فقط احتمال سوم مى‌ماند؛ يعنى هدف آيه شريفه، بيان ازدواج موقت يا متعه است.

(٢٨) نساء، آيه ٤.
(٢٩) نساء، آيه ١٩.
(٣٠) نساء، آيه ٢٠.