نبوده كه صرفاً شهوات انسانها ارضاء شود، بلكه هدف خداوند اين بوده كه ارضاى شهوات به گونه‌اى باشد تا مقصد ياد شده با ويژگيهايش، يعنى تشكيل خانواده كه تمامى احكام آن در قرآن آمده است، محقق شود.

بنابراين متعه و ارضاى غريزه جنسى بدون ايجاد نسل و تشكيل خانواده، موجب نقض غرض شارع از اصل تشريع ازدواج مى‌شود. (٦٩)

پاسخ شبهه فوق:

اين سخن به چند دليل مردود است:

دليل اوّل: اين استاد، بين علت تشريع و حكمت آن خلط كرده است؛ زيرا علت، بر خلاف حكمت عبارت است از چيزى كه حكم برمدار آن مى‌چرخد و حكم شرعى با آن ايجاد شده و با از بين رفتن آن، از بين مى‌رود ؛ زيرا چه بسا دايره حكم وسيعتر از حكمت باشد. توضيح اين كه اگر شارع بگويد: از هر چيزى كه مست كننده است، اجتناب كن. در اينجا به دليل تعليق حكم وجوب اجتناب بر مست كنندگى، مست كنندگى علت وجوب اجتناب است؛ بنابراين تا وقتى كه يك مايع، مست كننده است، بايستى از آن اجتناب كرد و هنگامى كه مايع به سركه تبديل شد، حكم وجوب اجتناب هم برداشته مى‌شود. اما وقتى خداوند مى‌فرمايد:

{والمطلقات يتربصن بأنفسهنّ ثلاثة قرؤ ولا يحلّ لهنّ أن يكتمن ما خلق اللّه‌ في أرحامهنّ إن كنّ يؤمنّ باللّه‌ و اليوم الآخر... } ؛ (٧٠)

زنهايى كه طلاق داده شدند، از شوهر نمودن خوددارى كنند تا سه پاكى بر آنها بگذرد. آنچه را خدا در رحم آنها آفريده، كتمان نكنند اگر به خدا و روز قيامت ايمان دارند... ،

(٦٩) ر.ك: مقدمه دكتر درينى بر كتاب «الأصل في الأشياء الحلية ... و لكن المتعة حرام». از اين به بعد هرچه ازدكتر درينى نقل مى‌كنيم، از مقدمه همين كتاب است. همچنين: ر.ك: المنار، ج٥، ص٨. عمده شبهات دكتر درينى از تفسير المنار است، همچنان كه صاحب المنار نيز در طرح شبهات، نان خوار ديگران است.
(٧٠) بقره، آيه ٢٢٨.