عليّ(ع) فقال: ألستم تعلمون أنّي أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ قالوا: بلى، قال: ألستم تعلمون أنّي أولى بكلّ مؤمن من نفسه؟ قالوا: بلى، قال: فأخذبيد عليّ(ع) فقال: من كنت مولاه فعليّ مولاه، اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه، قال: فلقيه عمر بعد ذلك فقال له: هنيئاً لك يا ابن أبي طالب، أصبحت و أمسيت مولى كلّ مؤمن و مؤمنة؛ (١٩)

ابن بطريق در كتاب عمدة از براء بن عازب نقل كرده است:

ما با رسول خدا(ص) همسفر بوديم كه به غدير خم رسيديم و در آنجا منزل گزيديم سپس براى نماز جماعت، فرا خوانده شديم و رسول خدا(ص) در زير درختى كه براى ايشان جارو شده بود نماز ظهر را خواندند و بعد دست على(ع) را گرفتند و فرمودند: آيا نمى‌دانيد كه من از مؤمنين به خودشان سزاوارترم؟ گفتند: بله، فرمود: آيا تصديق مى‌كنيد كه من از هر مؤمنى به خودش سزاوارترم؟ گفتند: بله. سپس دست على(ع) را گرفت و فرمود: هركس من مولاى اويم على مولاى اوست. خداوندا؛ دوستانش را دوست بدار و با دشمنانش دشمن باش. بعد از آن عمر با على ملاقات كرد و گفت، مبارك باشد بر تو اى پسر ابو طالب كه مولاى تمامى مؤمنين و مؤمنات گشته‌اى .

بحارالأنوار نيز به اين روايت اشاره كرده و گفته است: سيد ابن طاووس در طرائف و ابن بطريق در عمده از احمد بن حنبل و ثعلبى و آن دو از براء بن عازب اين روايت را نقل كرده‌اند.

احمد در مسندش اين حديث را در ضمن روايات براء بن عازب به همين سندى كه ذكر شد نقل كرده است و نيز با سند ديگرى آن از ابو عبدالرحمن، از هدبة بن خالد، از حمّاد بن سلمة، از على بن زيد، از عدى بن ثابت،از براء بن عازب، از رسول خدا(ص) با همين مضمون نقل كرده است. (٢٠)

(١٩)العمده،ص ٩٢،ح ١١٣؛ بحارالأنوار،ج ٣٧،باب اخبار الغدير،ص ١٤٩،؛ مسند احمد،ج٤،ص ٢٨١.
(٢٠)مسند احمد،ج٤،ص ٢٨١؛فضائل الصحابه،ج٢،ص ٥٩٦،ح ١٠١٦.