شهدت عليّاً في الرحبة ينشد الناس، اُنشد اللّه‌ من سمع رسول اللّه‌(ص) يقول يوم غدير خمّ: «من كنت مولاه فعليّ مولاه» لمّا قام فشهد، قال عبدالرحمن: فقام اثنا عشر بدريّاً كأنّي أنظر إلى أحدهم فقالوا: نشهد أنّا سمعنا رسول اللّه‌ يقول يوم غدير خمّ: ألست أولى بالمؤمنين من أنفسهم و أزواجي أمّهاتهم؟ فقلنا: بلى يا رسول اللّه‌، قال: فمن كنت مولاه فعليّ مولاه، اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه؛ (٢٣)

شاهد بودم كه على(ع) در رحبه مردم را به خداوند قسم مى‌داد كه هركس در روز غدير خم از رسول خدا(ص) شنيده است كه مى‌فرمود: «هركس من مولاى اويم على مولاى اوست» بر خيزد و به آن شهادت دهد. عبدالرحمن مى‌گويد: دوازده نفر از شركت كننده‌هاى غزوه بدر بلند شدند ـ كه گويا هم اكنون آنان را مى‌بينم ـ و گفتند: شهادت مى‌دهيم كه از رسول خدا(ص) در روز غدير خم شنيديم كه مى‌فرمود: «آيا من سزاوارتر از مؤمنين به خودشان نيستم و همسران من مادران ايشان نيستند؟ ما جواب داديم، بله‌اى رسول خدا(ص). بعد فرمودند: پس هركس من مولاى او هستم على مولاى اوست. خداوندا دوستانش را دوست بدار و با دشمنانش دشمن باش.»

اين حديث را خطيب بغدادى نيز در تاريخش نقل كرده است و دلالت آن بر مطلوب ما واضح است.

اين مجموعه از احاديثى كه بيان شد، همگى بيان كننده ابلاغ ولايت حضرت على(ع)، توسط پيامبر(ص) در روز غدير و در زمان بازگشت از حجّة الوداع است. قصد من اين بوده است كه همواره از كتابهاى علماى شيعه، روايات را نقل كنم و همان طور كه مشاهده مى‌كنيد بيشتر اين روايات از طريق اصحاب ما روايت شده است. البته در بين آنها رواياتى نيز وجود دارد كه از طريق عامه(اهل سنت) و در صحاح آن‌ها روايت شده است و همانند آنها را از كتابهاى طرائف، عمده و كشف اللغمه نيز نقل كرديم.

(٢٣)مسند احمد،ج ١،ص ١١٩؛ تاريخ بغداد،ج ١٤،ص ٢٣٦.