اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٩٥ - آشوبى نطنزى
می کنند که از آن جمله است: یوسف بن محمّد مؤذّن و خود ابن فورک از قعنبی روایت می نماید. ابوسعید عمران بن عبدالرّحیم بن عبدالملک باهلی (م٢٨١ق) برادر مادری او است.[١]
ابن فورک، یوسف
ابویعقوب یوسف بن فورک بن موسی مستملی، از محدّثین اصفهان است. از ابوطالب بن سواده، ابومسعود، اسید، حجّاج بن یوسف بن قتیبه، عبداللّه بن عمر بن رسته و محمّد بن حارث صیداوی اسدی روایت می کند، و از او: حسین بن محمّد، سلیمان بن احمد و ابوبکر محمّد بن جعفر ورّاق بغدادی روایت می کنند.[٢]
ابن فولاد
ابن فولاد، یکی از ولاه آل بویه بوده که در سال ٤٠٦ بر آل بویه طغیان کرد، و حکومت قزوین را تقاضا نمود، و در نواحی ری به غارت و راهزنی پرداخت، و از فلک المعالی منوچهر بن قابوس برای جنگ با مجدالدّوله دیلمی مدد حوالت داد. با مجدالدّوله و مادرش چند بار به محاربه پرداخت، و ری را محاصره کرد، سرانجام مجدالدّوله در ٤٠٧ق حکمرانی اصفهان را بدو داد، و غائله او رفع شد.
جابری انصاری معتقد است تخت فولاد منسوب است به فولاد (پدر صاحب عنوان) که از فرماندهان قشون فخرالدّوله دیلمی و دلیری رشید بوده، و تخته سنگی ساخته، و روی آن می نشسته [است]، و تا زمان پدر مؤلّف (جابری) آن سنگ باقی بود، و کشتی گیران در آن نقطه کشتی می گرفتند، و بالاخره اتباع ظلّ السّلطان آن را از بین بردند.[٣]
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٣٢٩.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، صص٣٤٨ و ٢١٢ و ٥٥.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٦٣؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٢١؛ لغت نامه دهخدا، ج١، ص٣٣٧؛ تاریخ اصفهان و ری، ص٩٣.