اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩٣ - آشوبى نطنزى
هرات از میرزا عبداللّه خان شهاب ترشیزی آموخت.[١]
سال ها در هرات و خراسان به مدح حکّام و شاه زادگان قاجار پرداخت سرانجام به قزوین آمد، و پس از چند سال در اصفهان اقامت گزید. وی از ارادتمندان حاج سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی بوده، و در مدح او قصایدی سروده است.[٢]
وی در سال ١٢٥٣ق وفات یافت، و در قبرستان آب بخشان اصفهان مدفون گردید. در سال ١٢٩٠ بانویی نیکوکار به مرمّت آرامگاه او پرداخت.[٣] [در اوایل حکومت سلسله پهلوی، با احداث خیابان چهارباغ پایین و فلکه شهدا] قبرستان آب بخشان تسطیح و به خانه و مغازه و بهداری و مدرسه تبدیل شد.
تاجر نیکوکار، میرزا ابوالقاسم تبریزی در آن قبرستان، دبستان تبریزی را احداث نمود، و قبر جواهری در داخل مدرسه قرار گرفت. تبریزی در گوشه دبستان، آرامگاهی برای جوهری ساخت که هنوز باقی است.[٤]
روی مزار او سنگ قبری تمام قد است، و بر روی آن قصیده ای از میرزا محمّدباقر بهاء خواجویی [از احفاد ملاّاسماعیل خواجویی] منقور است، و مادّه تاریخ وفات جوهری در آن آمده است:
کلک سحرانگیز او بنوشت این مصرع تمام: «همره سلطان دین آید بمحشر جوهری»[٥]
کتب زیر از تألیفات ایشان است:
١. کتابی در امامت ٢. طوفان البکاء، معروف به کتاب جوهری، در مصائب خاندان حضرت سیّدالشّهداء علیه السلام و خاندان عصمت و طهارت، که بارها به چاپ رسیده، و مقبول اهل منبر و ذاکران اهلبیت علیهم السلام واقع شده است [٣. احسن صور ٤. راز و نیاز ٥. دیوان قصاید و غزلیّات ٦. معراج نامه[٦]]. اولاد و اعقاب او در اصفهان ساکن و تا این اواخر از اهل منبر و
[١] تذکره مآثرالباقیه، نسخه خطّی، صص١٦٩ ١٧٢.
[٢] بیان المفاخر، ج٢، ص١١٤ و ج١، ص٢١٥.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص١٠٤ ١٠٥.
[٤] مزارات اصفهان، صص٢٥ ٢٦.
[٥] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٤٣.
[٦] تذکره مآثرالباقریه (نسخه خطّی)، ص١٧٢، [سایر منابع]: روضات الجنّات، ج٢، ص٤٩؛ الکنی و الالقاب، ج٢، ص٦٣١؛ ریحانه الادب، ج١، ص٤٣٨؛ مکارم الآثار، ج٤، ص١٤٣٨؛ خلد برین، ج١، صص٨٤ و ٨٨؛ الکرام البرره، ج١، ص٦١١.