اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩١ - آشوبى نطنزى
موجود است[١].
استاد محمّدابراهیم بنّای اصفهانی*
استاد محمّدابراهیم بن استاد اسماعیل بنّای اصفهانی، از معماران زبردست عهد صفویّه است. وی در سال ١١٠٣ق مدرسه کاسه گران را ساخته است. آثار دیگر وی تعمیرات صفّه صاحب در مسجد جامع اصفهان، و تعمیر گنبد خانقاه شیخ عبدالصّمد در نطنز بوده است.[٢]
میرزا محمّدابراهیم ساغر
میرزا محمّدابراهیم متخلّص به «ساغر» فرزند محمّد اسماعیل سدهی اصفهانی شاعر ادیب و خطّاط. در اصفهان به تحصیل علم وادب پرداخت، چندی نزد آقا غلام علی خطّاط مشق نمود تا در خطّ نسخ، استاد شد. وی سرانجام در سال ١٣٠٢ق وفات یافت، و در تکیه خرابه، واقع در تخت فولاد مدفون شد. مانی اصفهانی در مادّه تاریخ او سروده است:
وقت رحلت گفت با ساقی عشق: از پی تاریخ «یک ساغر بده»
این کتب از او است: ١. پارسی نامه، رساله مختصری است در دستور زبان فارسی ٢. تحفه الحسینیّه ٣. توحیدنامه ٤. دیوان قصائد و غزلیّات ٥. المصائب ٦. مثنوی سبعه ابحر [و یا سبع المثانی و یا مظفّرنامه] که نظم کتاب جلاء العیون علاّمه مجلسی است[٧. ماتم سرا] ٨. مزخرف نامه و آن رساله ای در حکایات و امثال این ها است. این شعر در مدح امام رضا علیه السلام از او است:
افلاک تو را چاکر و هرکس که در آن است آفاق تو را خادم و هرکس که در این است
یک حاجب درگاهت، گردون رفیع است یک واقف بنگاهت، جبریل امین است[٣]
[١] فهرست مرعشی، ج١٢، ص٨٦.
[٢] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، صص٩٤ و ٦٥٣ و ٨٨٠؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص٣٥٤.
[٣] دیوان غمگین؛ مقدّمه رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٦٠؛ چهل سال تاریخ ایران (المآثر و الآثار)، ج١، ص٢٩١؛ مؤلّفین کتب چاپی، ج١، ص٥٨٨؛ الذّریعه، ج٩، ص١٥٧ و ج١٨، ص١٦٦ و ج٢١، ص١٦٥، حدیقه الشّعرا، ج١، صص٧١٩ ٧٢٠؛ لغت نامه دهخدا، ذیل «ساغر»، ص١٤٢؛ تذکره مدایح معتمدیه، (خطّی)، ص٣٣؛ فهرست مرعشی، ج٣٢، صص٥٣٥ ٥٣٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٩٨ ٩٩؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٦١.