اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٠٠ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
اصفهان در دور دوم مجلس شورای ملّی بود. او پس از فوت، در جنوب تکیه ریزی در تخت فولاد مدفون شد.[١]
احمد فنایی هفشجانی
میرزا احمد مهدوی متخلّص به «فنایی» از علماء طراز اوّل چهارمحال بود. در سال ١٣١٦ قمری در قریه هفشجان از قراء ناحیه لار متولّد شد. در مدارس قدیمه اصفهان تحصیلات خویش را انجام داد. پس از اتمام تحصیلات، و نیل به مقامات عالیه علم و فضل و کمال، به مولد خویش مراجعت کرد، و مشغول انجام امور شرعیّه آن حدود گشت. مردی خلیق و مهربان بود، و گاهی اشعاری می سرود؛ از آن جمله است:
نهال آدمی آن گه سعادت در ثمر آرد که در وی آشیان گیرد همای شاهباز دل[٢]
احمد قاسمی
میرزا احمد خان قاسمی از فضلاء معاصر اصفهان است. در حدود سال ١٣٢٠ق در اصفهان متولّد گردید، و مدّتی تحصیلات قدیمه، مخصوصا مقدّمات نمود، بعدا به مدارس جدید وارد شد، در دبیرستان دارالفنون تهران تحصیل نمود. آن گاه به خدمت اداره فرهنگ وارد [شد]، و در ضمن آن، دانشسرای عالی را به پایان رسانید. مدّت ها در شهرهای ایران به ریاست اداره فرهنگ و سایر مناصب مهم اشتغال داشت. وی از مریدان آقامیرزا عبّاس پاقلعه ای و پس از فوت ایشان، مرید میرزا زین العابدین نعمت اللّهی پاقلعه ای بوده است.
میرزا احمد قمشه ای
میرزا احمد خان قمشه ای، از شعرای قرن یازدهم هجری است. جوان قابلی بود؛ امّا به علّت تندخویی، پیوسته در آزار بود. گویا مدّتی متصدّی وزارت هرات بوده، سپس وزیر
[١] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٦٠؛ تاریخ اصفهان، جابری، ص٢٥١.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص٣٦٩ ٣٧٠.