اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢١٤ - آشوبى نطنزى
ابن مملک، محمّد
ابوعبداللّه محمّد بن عبداللّه بن مملک جرجانی اصفهانی معروف به «ابن مملک» از متکلّمین و محدّثین شیعه در قرن سوم و چهارم هجری است. در ابتدا سنّی معتزلی بوده، و به وسیله عبدالرّحمان بن احمد بن جیرویه (خیرویه) شیعه شده، و با شیخ معتزلیان بغداد ابوعلی محمّد بن عبدالوهاب جبایی مناظرات و مجادلاتی در مباحث کلامی داشته است. عموم محدّثین و رجال شناسان شیعه، همچون نجاشی، طوسی، علاّمه و منتجب الدّین وی را به جلالت قدر و عظمت شأن ستوده اند. کتب زیر از او است:
١. الجامع فی سایر ابواب الکلام ٢. المسائل و الجوابات فی الامّه ٣. کتاب موالید الائمّه ٤. نقض الامامه علی الجبایی، شامل مناظره و گفت وگوی او با ابوعلی جبایی[١].
ابن مملک، محمّد
محمّد بن مملک معروف به «ابن مملک اصفهانی»، از محدّثین اصفهان است. او از احمد بن عصام روایت کرده است.[٢]
ابن منجویه، احمد
ابوبکر احمد بن علیّ بن محمّد بن منجویه اصفهانی یزدی، از محدّثین مشهور قرن چهارم و پنجم هجری. در اصفهان در حدودسال ٣٤٧ق متولّد شده، و سال ها به تحصیل پرداخته، سپس در نیشابور ساکن شد، و در ٤٢٨ق در آن جا وفات یافت. از ابوبکر بن مقری، ابوبکر اسماعیلی و ابوعبداللّه بن منده نقل احادیث نموده [است]، و خطیب بغدادی، ابوصالح مؤذّن و عبدالرّحمان بن منده از او روایت می کنند. رجال صحیح مسلم،
[١] فهرست طوسی، چاپ نجف، ص١٩٣؛ الذّریعه، ج٢٠، ص٣٧٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٣٤؛ اعیان الشّیعه، ج٧، ص١٠٣؛ جامع الرّواه، ص٤٣٦؛ رجال ابن داوود، ص٤٠٥؛ رجال نجاشی، صص٢٦٩ ٢٧٠؛ مجمع الرّجال، ج٥، ص٢٤٩؛ نوابغ الرّواه، ص٢٨٢؛ تاریخ تشیّع اصفهان، صص٢٢٢ ٢٢٣.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٢٦٧.