اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٠٦ - آشوبى نطنزى
عنوان در سال ٢٦٠ق یا کمی بعد از آن وفات یافته است.[١]
ابن مردویه
«ابن مردویه» شهرت چندین نفر از فقها و محدّثین قرن سوم تا پنجم هجری در اصفهان است. نسب افراد این خاندان به مردویه بر وزن منگوله منتهی می شود، و ابوبکر احمد بن موسی بن مردویه معروف ترین شخص این خانواده محسوب می شود.
ابن مردویه، احمد
حافظ ابوبکر احمد بن موسی بن مردویه اصفهانی، از مشهورترین محدّثان و حافظان حدیث در میان راویان اهل سنّت بوده است. برخی نام او را بکر بن احمد نوشته اند که نادرست است. تولّدش در سال ٣٢٣ق، و وفاتش شش روز مانده از ماه رمضان سال ٤١٠ (٢٤ رمضان) روی داده است. برخی تاریخ وفاتش را ٤١٦ق و ٣٥٢ نوشته اند که صحیح نیست. در سده ماربین اصفهان مقبره ای معروف به نام بابا دو مَرده وجود دارد که آن را متعلّق به ابن مردویه دانسته اند.
وی علاوه بر حدیث، در تفسیر، تاریخ و طب نیز مهارت داشته است. او از ابوسهل بن زیاد قطان... بن اسحاق خراسانی، محمّد بن عبداللّه بن علم صفّار، اسحاق بن محمّد بن علی کوفی، محمّد بن احمد بن علی اُسواری، احمد بن محمّد بن عاصم کرانی و دیگران حدیث شنیده، و ابوالقاسم عبدالرّحمان بن منده و برادرش عبدالرّحمان، و ابوالخیر محمّد بن احمد بن ررا، ابومنصور محمّد بن سکرویه، محمّد بن عبدالواحد مصری و دیگران از او روایت می کنند.
کتب زیر از تألیفات او است:
١. تاریخ اصفهان ٢. تفسیر قرآن ٣. کتابی در فضائل امیرالمؤمنین علیه السلام ٤. مستخرج
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٠٩.