فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣١٢ - عذرتراشى منافقان
٢٢. عذر منافقان استهزاگر، بدتر از گناه و نشان دهنده كفر باطنى آنان:
يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ.
توبه (٩) ٦٤-/ ٦٦
٢٣. سوگند دروغين منافقان به خدا، در توجيه عذرتراشيهاى خود:
فَكَيْفَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جاؤُكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَ تَوْفِيقاً. [١]
نساء (٤) ٦٢
لَوْ كانَ عَرَضاً قَرِيباً وَ سَفَراً قاصِداً لَاتَّبَعُوكَ وَ لكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ.
توبه (٩) ٤٢
٢٤. افشاى خداوند، از عذرتراشى منافقان، براى نرفتن به غزوه تبوك، به بهانه نداشتن قدرت براى جهاد:
لَوْ كانَ عَرَضاً قَرِيباً وَ سَفَراً قاصِداً لَاتَّبَعُوكَ وَ لكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ.
توبه (٩) ٤٢
٢٥. عذرتراشى برخى از منافقان براى تخلّف از غزوه تبوك، به بهانه گرفتار شدن به فتنه و گناه:
[١] . آيه شريفه در بيان حال منافقان مىباشد كه به حكميّت پيامبر صلى الله عليه و آله موافقت نمىكردند. (بيانالمعانى، ج ٥، ص ٥٧٣؛ الجديد، ج ٢، ص ٣٠٦)