فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٠٣ - عثمان بن طلحه
به هلاكت رسيد. [١] برخى مفسّران، آيه ٢٥ انعام (٦) را درباره وى و ديگر سران شرك دانستهاند كه پس از استماع پيام رسالت نبىّاكرم صلى الله عليه و آله ضمن انكار و استهزاى آن با پيامبر صلى الله عليه و آله به مجادله پرداختند. [٢] نيز در شأن نزول آيه ٣٦ انفال (٨) وى از جمله مطعمان قريش دانسته شده است كه در غزوه بدر با نحر شتران خود و اطعام به مشركان سپاه كفر را يارى رساند. [٣] همچنين مقصود از «هذان خصمان ...» در آيه ١٩ حج (٢٢) وى، برادرش شيبه و وليد از يك سو و امام على عليه السلام، حمزه و عبيده دانسته شدهاند كه با يكديگر به مبارزه برخاستند و در همين جنگ بود كه عتبه، شيبه و وليد به هلاكت رسيدند. [٤]
عترت
--) اهلبيت (عليهمالسّلام)
عتق
--) بردگى
عثمان بن طلحه
عثمان بن طلحه از قريش و تيره بنىعبدالدّار [٥] و از
[١] . السّيرة النّبويّه، ابنهشام، ج ٢، ص ٧٠٩
[٢] . مجمعالبيان، ج ٣-/ ٤، ص ٤٤٦؛ روحالمعانى، ج ٥، جزء ٧، ص ١٨١
[٣] . مجمعالبيان، ج ٣-/ ٤، ص ٨٣٢
[٤] . جامعالبيان، ج ١٠، جزء ١٧، ص ١٧٢؛ مجمعالبيان، ج ٧-/ ٨، ص ١٢٣
[٥] . اسدالغابه، ج ٣، ص ٥٧٢