نظام‌هاى سياسى كه به هيچ شكلى خود را متعهد به پاسدارى و ترويج دين نمى‌دانند و ريشه‌ى دينى ندارند، شكل‌هاى متفاوتى دارند كه در حقيقت مى‌توان به تعداد اين نوع جوامع سياسى و حكومت‌ها، نظام سياسى غير دينى ذكر كرد؛ زيرا هركدام داراى ويژگى‌هايى است كه آن را از ديگر نظام‌ها متمايز مى‌سازد. براى طبقه‌بندى، ساده‌سازى و شناخت نظام‌هاى سياسى، بايد از نقاط اشتراك آنها استفاده كنيم؛ زيرا در تقسيم‌بندى، امور مشتركى در همه‌ى انواع مورد تقسيم، وجود دارد. دانشمندان و پژوهشگران علم سياست از ملاك‌هاى مختلفى براى اين طبقه‌بندى بهره برده‌اند. برخى از اين ملاك‌ها عبارتند از: منبع مشروعيت، تعداد احزاب، تئورى پيدايش حكومت، ميزان مشاركت شهروندان در حكومت، تمركز يا توزيع قدرت در داخل كشور و تعداد حاكمان. در ابتدا براى آن‌كه انواع نظام‌هاى سياسى غير دينى با دقت بيشترى مورد توجه قرار گيرد، به لحاظ تعداد فرمانروايان به دسته‌بندى آنها مى‌پردازيم و پس از آن براساس كيفيت و اهداف هر نظام سياسى، تقسيم‌بندى را ادامه مى‌دهيم.

در قدم اول اين دسته‌بندى را مى‌توان با نمودارى به صورت زير ترسيم نمود. ()