خاستگاه (مشروعيت و مقبوليت)، شرايط رهبرى، تشخيص رهبرى، اختيارات رهبرى و سرانجام روش اداره‌ى نظام سياسى اسلام را به شكل مبسوط مورد تحليل و بررسى قرار مى‌دهد.

به چند نكته از خصوصيات محتوايى اين كتاب مى‌توان اشاره نمود:

* با نصب العين قرار دادن اين اصل كه تعاريف هر علم در بستر نظام فكرى و فرهنگى جامعه شكل مى‌گيرد و اسلام نظام فكرى، اعتقادى و فرهنگى خاص خود را دارد، در ورود به بحث نظام سياسى، ضمن توجه به تعاريف رايج و نگاه نقادانه به آنها، اصطلاحات و مفاهيم به گونه‌اى تعريف شده است كه بيشترين هماهنگى را با نظام فكرى اسلامى داشته باشد.

* در بيان و بررسى انواع نظام‌هاى سياسى، ضمن دسته‌بندى ارزشى نظام‌هاى سياسى به دينى و غير دينى، جايگاه نظام‌هاى سياسى دينى و اسلامى نيز تنوع و مشخصه‌هاى هركدام، تبيين و معرفى شده است. همچنين در فصل جداگانه‌اى، مبانى نظام‌هاى سياسى دينى و غير دينى در ابعاد هستى‌شناسى، انسان‌شناسى و جامعه‌شناسى باتفصيل تشريح شده است.

* در بيان ضرورت برپايى و جايگاه نظام سياسى اسلام با بهره گرفتن از مستندات درون دينى و عقلى، سمت‌وسوى استدلالات علاوه بر تحكيم باور اجتماعى به اصل حاكميت دين، پاسخ‌گويى به سؤالات و شبهات پيرامون حكومت دينى و رهبرى الهى مورد توجه جدى قرار گرفته است.

* بيان اهداف و اصول نظام سياسى اسلام، در ابتدا زيرساخت‌ها و اصول عملى آن را معرفى مى‌كند و سپس، هدف‌هاى نظام اسلامى، چشم‌انداز انتظارات و حدود مطالبات جامعه و نظام از يكديگر را روشن مى‌نمايد.

* تاريخ تحولات نظام سياسى اسلام، مسير پرفرازونشيبى را كه اسلام در صحنه‌ى سياسى طى نموده است، به تصوير مى‌كشد تا در عصر كنونى هماوردى آن، با پرمدعاترين و مغرورترين افكار سياسى جهان شمول بشرى ظاهر شود.

* در مبحث ولايت فقيه، نظام سياسى اسلام، نظامى معرفى شده كه محوريت آن ولايت الهى است و با برشمردن مبانى مشروعيت، شرايط و نحوه‌ى تشخيص رهبرى و