شخصى متطهر شد و به همان تطهير، نماز صبح و ظهرين و مغرب را كرد و محدث شد و بعد وضو ساخت و نماز عشا كرد، بعد متذكر شد كه خللى در يكى از دو وضو واقع شده، اما شك دارد كه آيا در وضوى نماز صبح و ظهرين و مغرب است يا وضويى كه از براى نماز عشا ساخته است. برخاست و نمازها را اعاده كرد سواى نماز عشاء او را چه بايد كرد؟

جواب:

ظاهر اين است كه بايد قضاى نماز صبحى و مغربى و دو نماز چهار ركعتى بكند، مخير ما بين جهر و اخفات، و هر گاه وقت عشا باقى است در اين دو نماز نيت ادا و قضا نكند، بلكه قصد ما فى الذمه كند، كه اگر عشا فوت شده ادا باشد و اگر ظهرين فوت شده، قضا باشد و اين داخل مسأله شك در حصول نماز در وقت، نيست كه معين باشد كه عشا را بايد كرد.

و لكن در اين مقام مىتوان گفت كه معلوم نيست كه شغل ذمه بر بيشتر از احد أمرين حاصل باشد، پس مخير است ما بين تدارك آن چهار نماز و اين يك نماز، و لكن احوط آن است كه گفتيم. از آن احوط اين است كه پنج نماز را تماما به جا آورد. آن چه در خارج وقت است به نيت قضا و آن چه در وقت است به نيت ادا.

٢٠٩- سؤال:

مىتواند شخص مصلى، نماز قضاء يقينى را به جماعت بگزارد يا نه؟

جواب:

بلى مىتواند به جماعت بكند.

٢١٠- سؤال:

كسى طمأنينه فيما بين سجدتين را فراموش كرد و قبل از ركوع ركعت

[١]: با فتحۀ ميم منظور «شمارد» است يعنى آيا مكلف ذهاب و اياب را يكى شمارد يا هر كدام را جدا در نظر بگيرد.