هر گاه كسى را اعتماد به او داشته باشند و آن شخص امر نموده كه امروز عيد فطر است روزه را بخوريد و از اطراف و جوانب چند نفر آمدند كه در دهات اطراف افطار نمودهاند و چند نفر ديگر اظهار نمودهاند خود، ماه را ديدهايم و بعد معلوم شد كه همه به گفتۀ آن يك نفر اعتماد به سخن او داشتيم افطار نمودهاند و آن روز عيد نبوده و الحال آن كسانى كه روزه را خوردهاند قضا و كفاره بر آنها لازم است يا نه؟ و كفارۀ آن به چه نحو مىباشد؟

جواب:

هر گاه آن چند نفر كه ديدهاند عدول نيستند و از قول آنها علم به هم نرسد، قضاى روزه را بگيرند و لزوم كفاره و وجوب آن هر چند الحال بر حقير ظاهر نيست، ليكن اگر احتياط بكنند خوب است. خصوصا هر گاه در تحصيل مسائل و اخذ از مجتهد كوتاهى كرده باشند و جاهل و غافل بالمره نباشد و آن شخص معتمد هم مجتهد آنان نباشد و در كفاره مختار است ما بين عتق رقبه و صيام شهرين متتابعين و اطعام شصت مسكين، هر كدام را خواهد بكند. و اللّٰه العالم.

سؤال:

شخصى ناخوشى خفقان داشته باشد و نهايت ضعف در قلب آن باشد و روزه به زعم خودش و به زعم طبيب ضرر داشته باشد، مىتواند روزه را خورد يا نه؟

جواب:

بلى مىتواند خورد. و اللّٰه العالم.