پختن به آتش ضعيف [١] است، لكن اين منافات ندارد به اين كه جايز باشد تطهير آن در «آب كر» يا جارى، پس هر گاه خمير نجسى كه عين نجاست در آن نباشد هر گاه در تنور تاق شود يا خود خمير در آفتاب خشك شود و بعد از آن بگذارند در ميان كر يا جارى به قدرى كه بخيسد و از هم متفرق شود كه آب به همه اعماق آن برسد ظاهر اين است كه پاك مىشود (اما به آب قليل نمىتوان تطهير كرد) آن اصعب نيست از تطهير گوشتى كه در آب نجس جوشيده باشد به حدى كه آب نجس در اعماق آن رفته باشد كه آن قابل تطهير هست.

٥١- سؤال:

هر گاه طفلى به كنار تنور بول كند و بول او جارى شود بر ديوار تنور، آيا در اين صورت تطهير ديوار تنور ممكن است يا نه؟ و در صورت امكان به چه طريق بايد تطهير كرد؟

جواب:

بلى ممكن است به اين طريق كه با آفتابه يا ابريق، آب را جارى سازد بر آن به حدى كه غسالۀ آن از ديوار تنور منفصل شده، ته تنور برود تا سه مرتبه به اين نحو نمايد و هر گاه خواهد بعد گل ته تنور را بيرون آورد به نحوى كه ملاقى تنور نشود.

٥٢- سؤال:

گل نجس، با به هم خوردن پاك مىشود يا نه؟

جواب:

نه، پاك نمىشود.

٥٣- سؤال:

غسل و وضو در مكان غصبى چه صورت دارد؟

جواب:

اظهر صحت است هر چند فعل حرام كرده است و احوط آن است به اين اكتفا نكند و حكم به بطلان نمىكنيم.

٥٤- سؤال:

گل نجس در ته آفتابه و لوليين به فرو بردن در آب كر و بيرون آوردن با بقاى گل پاك است يا نه؟

جواب:

هر گاه علم حاصل شود كه آب جارى يا كر به اعماق آن سارى شده و به جميع

[١] البته قول شيخ در صورت اطلاق مورد خدشه است نه در هر صورت زيرا در نظر آنان كه آب چاه را قابل نجس شدن، مىدانستند قول شيخ مستدل مىباشد و مستندش حديث ١٧ باب البئر (وسائل: ج ١ ص ١٢٩) مىباشد و حديث ١٨ نيز آتش را مطلقا مطهر مىداند ليكن در سندش ضعف هست.