جامع الشتات في أجوبة السؤالات - القمّي، الميرزا أبو القاسم - الصفحة ١٣٧ - كتاب الصلاة

نيز خصوص روايت [١] على بن ابى حمزه در خصوص سجدۀ سهوى كه از براى تشهد منسى باشد كه دلالت دارد بر تقديم آن به قضاى تشهد.

٣٠٤- سؤال:

با چكمه نماز گزاردن چه صورت دارد كه پاشنه بلند باشد؟

جواب:

ظاهر اين است كه صحيح است به جهت اصل و صدق قيام و عموم و اطلاق و ترك استفصال در احاديثى كه دلالت دارند بر جواز نماز با چكمه.

٣٠٥- سؤال:

پارچهاى كه به بافند و تارهاش ده يك نخ باشد و بافهاش ابريشم، با آن نماز گزاردن چه صورت دارد؟

جواب:

ظاهر اين است كه هر گاه ده يك خليط باشد هم كافى باشد، چون در عرف صادق است كه حرير محض نيست، بلكه مخلوط است.

٣٠٦- سؤال:

تدثر به حرير جايز است يا نه؟ و تدثر بالاپوش و مانند آن را شامل است يا نه؟

جواب:

مراد از «تدثر» را نمىفهمم. اگر مراد «دثارت» مقابل «شعار» است كه جامۀ [١] فوقانى است، چنانكه شعار جامه ملاصق بدن است. اشكال در حرمت آن از براى مرد نيست و ظاهر اين است كه بالاپوش مثل عبا و ردا هم چنين است و اگر مراد از تدثر، التحاف است مثل لحاف حرير، پس هر چند صريحى در كلام فقها و اخبار در نظر نيست، لكن حرمت، متبادر از اخبار و فتاوى نمىشود، چون ظاهر از آنها حرمت لباس پوشاكى است نه مثل لحاف، و اما فرش و متكا و امثال آن، پس اظهر و اشهر جواز است، بلكه صحت نماز است بر روى آن و دلالت مىكند بر آن، بعض اخبار معتبره نيز.

٣٠٧- سؤال:

قنوت در صلاة شفع: آيا دليل عامّى در او به نظر شريف رسيده يا نه؟

جواب:

عمومات اخبار صحيحه دال است بر اين كه قنوت در هر نمازى در ركعت دوم

[١]) جامه، يا: جمع جامه- در ذيل مسأله شماره ٢٦٥ نيز ديديم كه «رخت» با صيغه «رخوت» جمع بسته شده بود.

[١]: وسائل: ج ٥ ص ٣٤١، ابواب الخلل، باب ٢٦ ج ٢.