ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٦ - ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و ششم

عنايات خداوندى در روز قيامت بريده‌اند . ٤١ سپس بپرهيزيد از اضطراب اخلاق و دگرگون ساختن آن . ٤٢ زبان را يكى كنيد و هر انسانى زبان خود را حفظ كند ، زيرا اين زبان براى صاحبش سركش و متمرد است . ٤٣ سوگند به خدا ، من بنده اى را نمى بينم كه تقوى ورزيدن سودى به حال او داشته باشد مگر اين كه زبان خود را حفظ كند .
٤٤ قطعى است كه زبان شخص با ايمان در پشت قلب او ٤٥ و قلب منافق پشت زبان اوست . ٤٦ زيرا هنگامى كه مؤمن بخواهد سخنى بگويد ، نخست در بارهء آن در نفس ( و شخصيت ) خود مى انديشد . اگر خير و صلاح باشد آن را آشكار مى كند و اگر شرّ و فسادى در آن باشد آن سخن را مى پوشاند . ٤٧ قطعى است كه شخص منافق هر چه به زبانش آيد بدون اين كه بداند به نفع او يا ضرر اوست ، آن را ابراز مى كند . ٤٨ رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : « ايمان هيچ بنده اى تكميل نمى شود مگر اين كه قلب او در مسير حق استقامت داشته باشد و قلب او از استقامت محروم است تا زبانش در مسير حق استوار گردد . ٥٠ هر كس از شما بتواند به ديدار خداوند متعال نايل گردد با دستى پاك از خونهاى مسلمانان و اموال آنان و با زبانى سالم از اهانت به نواميس آنان ، به سوى چنين ديدار حركت نمايد . ٥١ تحريم بدعتها ٥٢ و بدانيد اى بندگان خدا ، شخص با ايمان چيزى را در سال حاضر حلال مى شمارد كه در سال اوّل هم آن را حلال شمرده بود و حرام مى داند در امسال ، چيزى را كه در سال اول هم آن را حرام مى دانست ٥٣ و آنچه را مردم بدون سابقه شرعى ايجاد كرده‌اند ، آنچه را كه براى شما تحريم شده بود ، حلال نمى كند ، زيرا حلال همانست كه خداوند آن را حلال نموده و حرام همانست كه خدا آن را تحريم فرموده است . ٥٤ شما امور [ حيات فردى و اجتماعى ] را تجربه نموده و تحقيق و كاوش دقيق براى تفكيك حق و