ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٢ - از لوازم استقامت در اعتقادات و اعمال و انديشههاى سازنده ، ثبات و استقامت در اخلاق فاضلهء انسانى است

٤٢ - ثمّ إيّاكم و تهزيع الأخلاق و تصريفها ( سپس بپرهيزيد از اضطراب و تلوّن در اخلاق و دگرگون ساختن آن ) از لوازم استقامت در اعتقادات و اعمال و انديشه‌هاى سازنده ، ثبات و استقامت در اخلاق فاضلهء انسانى است .
توقع ثبات و استقامت در اخلاق فاضله و ارزشى انسانى بدون استقامت در اعتقادات و اعمال و انديشه‌هاى سازنده ، آن اندازه بيجا و غير منطقى است كه توقع معلول بدون علت ، مانند انتظار محصول بدون كشت و كار نمى خواهيم بگوييم : در اين دنيا نويسندگانى پيدا شوند كه با كمال صراحت بگويند و بنويسند كه اخلاق ارزشى به طور ناگهانى از هوا مى آيد و داخل درون انسانى مى گردد و از يك انسان معمولى ، سلمان فارسى و ابو ذر غفارى و مالك اشتر و اويس قرنى و سقراط و مهاتما گاندى و شيخ انصارى و محمد مهدى نراقى مى سازد . بلكه مى گوييم : گروهى از قلم به دستها كه مى خواهند در جامعه ضد اخلاقى تلقى نشوند و ضمنا با نفى حقايق سازندهء ارواح آدميان ، شهرتى براى خود به دست بياورند ، نوعى اخلاق توصيه مى كنند كه نه هويتى دارد و نه ريشه اى اين كار غير منطقى را با اشكالى مختلف به عرصهء جامعه عرضه مى كنند ، مانند : ١ - انسان اخلاقى كسى است كه از او ضررى به جامعه وارد نگردد [ مى گوييم : همان گونه كه ميليونها جامد و نبات پيرامون ما انسانها هستند و ضررى به ما وارد نمى سازند ] ٢ - انسان اخلاقى كسى است كه براى لذت و نشاط درونى خود ، اعمال نيكو به جاى آورد [ مى گوييم : همان گونه مال دوستان و مقام پرستان و خودشيفتگان از مال اندوزى و ]