ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٣ - ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و ششم

ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و ششم امير المؤمنين ( ع ) در اين خطبه مردم را پند مى دهد و عظمت قرآن را تبيين فرموده ، از بدعت گذارى نهى مى فرمايد ١ پند مردم ٢ از بيان خداوندى بهره برداريد و مواعظ الهى را قبول كنيد و خيرخواهى مقام ربوبى را بپذيريد ، ٣ زيرا خدا با آيات و بيانات روشن عذر خود را [ در صورت مجازات به جهت معاصى ] آشكار ساخته است . و براى شما حجت و برهان اتّخاذ نموده و از كردارها آنچه را كه دوست دارد و آنچه را كه از آن كراهت دارد تبيين نموده است تا از آن پيروى كنيد و از اين اجتناب نماييد ، ٤ زيرا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم مى فرمود : پيرامون بهشت را ناگوارىها و پيرامون آتش را شهوات فراگرفته است . ٥ و بدانيد خداوند را در هيچ چيز نمى توان اطاعت كرد مگر با زحمت ، و در هيچ چيز نمى توان خدا را معصيت كرد مگر با ميل و رغبت . ٦ پس خداوند رحمت كند كسى را كه شهوت خود را مهار كند و هواى نفسش را ريشه كن سازد ٧ زيرا هواى اين نفس را كندن بسيار دشوار است و اين نفس همواره به مقتضاى هوى طلبى خود ميل به معصيتى دارد ٨ . و