ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٩ - براى رسيدن به سعادت چه بايد كرد

و اگر مردم در آن موقع كه به جهت ارتكاب گناهان ، مورد غضب خداوندى قرار گرفته‌اند ، حقيقتا توبه كنند و با كمال صدق نيت و اشتياق قلبى به سوى خدا برگردند ، قطعى است كه خداوند خسارتهاى گذشته آنان را جبران و امور فاسد شده آنان را اصلاح خواهد فرمود . شما در گذشته در بارهء امورى تمايلاتى نشان داده‌ايد كه در آن حال در نزد من پسنديده نبوديد . اگر بكوشيد و گذشته را اصلاح كنيد و با دلى پاك به حركت خود در زندگى ادامه بدهيد وَلَئِنْ رُدَّ عَلَيْكُمْ أَمْرُكُمْ أَنَّكُمْ لَسُعَداءُ ( و اگر بينش و تقواى اولىتان به شما برگردد قطعى است كه سعادتمند خواهيد گشت ) و من نهايت تلاشم را به كار خواهم انداخت و براى گذشته شما طلب عفو از خدا خواهم داشت .
براى رسيدن به سعادت چه بايد كرد سعادت به هر معنى كه باشد بينايى و عمل و اخلاص از اركان اساسى آنست .
١ . بينايى - بايد از خداوند بينايى مسئلت بداريم و عوامل بينش را به كار ببنديم . ابيات ذيل را در بارهء فرق بينش با عدم بينش در داستان « شكايت استر با شتر كه من بسيار در رو مى افتم و تو كم در رو مى آيى حكمت اين چيست و جواب گفتن شتر او را » مطالعه فرماييد :
< شعر > اى شتر كه تو مثال مؤمنى كم فتى در رو و كم بينى زنى تو چه دارى كه چنين بىآفتى بى عثارى و كم اندررو فتى گفت گر چه هر سعادت از خداست در ميان ما و تو بس فرقهاست سربلندم من دو چشم من بلند بينش عالى امانست از گزند از سر كُه من ببينم پاى او هر گو و هموار را من تو به تو [١] < / شعر >

[١] . گو گودى ، مثنوى - مولوى ، ص ٢٧٠ ، سطر ٢٠ تا ٢٢ .