ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٤ - ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و چهارم

ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و چهارم در توضيح هويت طلحة بن عبيد الله ١ اين سخنان را در موقعى كه خبر حركت طلحه و زبير به سوى بصره براى جنگ به آن حضرت رسيد ، بيان فرموده است . ٢ من از آن هنگام كه پروردگارم به پيروزى وعده‌ام داده است نه به وسيلهء جنگ تهديد شده‌ام و نه از ضربت شمشير هراسى به خود راه داده‌ام . ٣ سوگند به خدا ، آن مرد ( طلحه ) با كوشش جدّى به بهانه خونخواهى عثمان عجله براى سفر به بصره ننموده است مگر به جهت اين كه خون عثمان را از او مطالبه نكنند ، زيرا او بود كه در قضيهء كشتن عثمان مورد ظنّ بود ٤ و در ميان حمله كنندگان براى قتل عثمان حريصتر از وى كسى نبود . ٥ طلحه با اين دسيسه بازىها [ و فرياد وا عثمانا ] و حركت سريع به بصره به بهانه مطالبهء خون عثمان ، مى خواهد براى مشتبه ساختن [ مردم ناآگاه ] در بارهء حادثه اى كه خودگرداننده [ يا از گردانندگان ] آن بوده است مغالطه راه بيندازد و مردم را دچار شك و ترديد بسازد ٦ و سوگند به خدا ، اين مرد ( طلحه ) در بارهء عثمان هيچ يك از سه كارى را كه براى او امكان داشت ، انجام نداد ٧ :