ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٤ - ترجمهء خطبهء صد و هفتادم

ترجمهء خطبهء صد و هفتادم در لزوم پيروى از حق در موقع قيام دليل ١ با اين سخنان با يكى از عربها صحبت فرمود كه جمعى از بصره او را موقعى كه آن حضرت به بصره نزديك شده بود ، به حضور آن حضرت فرستاده بودند ، تا نظر مبارك امير المؤمنين عليه السلام براى آنان در بارهء اصحاب جمل معلوم شود و شبهه از دلهاى آنان برطرف گردد . ٢ آن بزرگوار وضع خود را در رابطه با اصحاب جمل چنان توضيح داد كه آن مرد عرب بر حق بودن آن حضرت را در مقابل آنان فهميد . ٣ سپس حضرت به آن عرب فرمود : بيعت كن با من . عرب چنين پاسخ داد : من فرستادهء قومى هستم و كارى انجام نمى دهم مگر به سوى آنان برگردم . ٤ آن امام المتقين چنين فرمود : اگر آن كسانى كه پشت سر تو قرار گرفته‌اند ، تو را به عنوان طلايه دارى كه جاهاى نزول باران را پيدا كند فرستاده بودند و تو برمى گشتى و جاهاى گياهان و آب را به آنان اطلاع مى دادى ، و آنان با تو مخالفت كرده و به نقاط بىآب و خشك حركت مى كردند ، چه مى كردى ٥ گفت : آنان را رها مى كردم و رو به جايى مى رفتم كه روييدنىها و آب دارد . ٦ حضرت فرمود : بنا بر اين ، دستت را دراز كن و