ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٤ - ترجمهء خطبهء صد و شصت و هشتم

ترجمهء خطبهء صد و شصت و هشتم اين سخن را پس از آن كه براى خلافت با آن حضرت بيعت كردند ، در پاسخ بعضى از يارانش كه به او پيشنهاد كردند : اگر جمعى از آنان را كه مردم را به عثمان شوراندند ، كيفر مى دادى [ براى پيشرفت كار خلافت مناسبتر بود ] فرمود : ١ اى برادران ، من به آنچه كه شما مى دانيد جاهل نيستم ، ولى چگونه نيرويى آماده سازم براى كيفر دادن به آنان ، در صورتى كه گروهى كه مردم را عليه عثمان شورانده‌اند ، از سيطره و شوكتى برخوردارند كه بر ما مسلطند نه ما بر آنان . ٢ مى بينيد كه بندگان شما و اكثر مردم معمولى با آنان جوشيده و اعراب شما به آنان گرويده‌اند ٣ و آنان در لابلاى جمع شما هستند و هر چه بخواهند با تلخىهاى آن ، بر شما وارد مى سازند ٤ با اين حال ، آيا امكان توانايى به دست آوردن آنچه را كه مى خواهيد در اختيار داريد . ٥ اين يك حادثه ، از مانده‌هاى جاهليت است ، و براى اين مردم ريشه و حاميان فراوانى است . ٦ مردم در اين حادثه اگر به غليان بيفتد و مورد تحقيق و تحليل قرار بگيرد ، داراى عقايدى گونه گونند : گروهى از آنان موافق نظر شمايند ، گروه دوم نظرى غير از نظريه شما دارند و جمعى ديگر نه بر اين عقيده‌اند و نه بر آن عقيده . ٧ شما صبر كنيد و فرصت بدهيد تا مردم