ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٠ - آيا جانهاى آدميان با گذشت زمان ، مختص اصيل خود را از دست مى دهند

٣ . ظلمى كه قابل بخشوده شدن است ، ظلمى است كه يك بنده به خود روا مى دارد .

٣ . ظلمى كه قابل بخشوده شدن است ، ظلمى است كه يك بنده به خود روا مى دارد .
از آن جهت كه ظلم بر خويشتن نيز از مصاديق ظلم و تجاوز است ، ترديد در قبح آن نيست و مى توان گفت : با هر ظلمى كه يك انسان مرتكب مى گردد ، قطعا ظلمى هم بر خويشتن نموده است . در آن موارد آدمى كه تجاوز را به طور مستقيم به وسيلهء ارتكاب جرم و گناه به خويشتن وارد مى كند ، ظالم بر خويشتن است و در آن موارد كه بر ديگران تعدى مى كند ، هم ظلم بر ديگران كرده است و هم بر خويشتن كه نفس خود را تباه و فاسد نموده است . اين كه امير المؤمنين عليه السلام مى فرمايد : « ظلم بر خويشتن بخشوده مى شود » ممكن است منظور آن حضرت ، بخشيده شدن به وسيلهء ندامت و توبه باشد كه عامل بازسازى نفس ( شخصيت ) انسانى مى باشد . و ممكن است مقصود عدم مسئوليت و مجازات شخص از طرف خداوند و انسانها باشد ، زيرا ظالم بر خويشتن ، با تباه ساختن موجوديت خويش ، خود را مجازات كرده است .
٧٠ - فإيّاكم و التّلوّن في دين اللَّه ، فإنّ جماعة فيما تكرهون من الحقّ ، خير من فرقة فيما تحبّون من الباطل ( بپرهيزيد از رنگارنگ شدن در دين خداوندى ، زيرا اجتماع و هماهنگى در بارهء حقى كه آن را ناگوار مى دانيد بهتر است از پراكندگى در باطلى كه آن را دوست مى داريد ) با رنگارنگ شدن و پراكندگى در دين ، خود را از حيات سعادتمندانه محروم مسازيد .

با رنگارنگ شدن و پراكندگى در دين ، خود را از حيات سعادتمندانه محروم مسازيد .
هنگامى كه مكتب دين الهى اسلام را از اعماق دل پذيرفتيد ، مكتب را مبناى وحدت و اجتماع هماهنگ خود قرار بدهيد و با انگيزه‌هاى هوى و هوس و اشكال خودخواهى از يكديگر جدا نشويد . همديگر را تحمل كنيد ، خصوصيات فرعى اعضاى مكتب شما را از يكديگر جدا نكند . مال و منال و مقام دنيا ، حسّ وحدت شما را نابود نكند . عظمت يگانگى و ثبات در اصول و مبانى دين به قدرى با اهميت و لذت بار است كه هيچ لذتى