ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٢ - ترجمهء خطبهء صد و هشتادم

ترجمهء خطبهء صد و هشتادم در توبيخ كسانى از يارانش كه سر از اطاعت او پيچيدند ١ ستايش مى كنم خدا را در برابر هر چيزى كه قضايش به آن متعلق گشته و به هر فعلى كه مقدر فرموده و مرا به شما مبتلا ساخته است . اى گروهى كه هنگامى كه امر كنم ، اطاعتم نمى كنيد و هر موقع كه دعوت كنم اجابت نمى نماييد . ٢ اگر مهلت به شما داده شود ، در تخيلات و سخنان بيهوده فرو مى رويد و اگر با شما بجنگند سست و زبون مى گرديد ٣ و اگر مردم به يك پيشوا تسليم شوند زبان به طعنه مى گشاييد ٤ و اگر به يك اقدام و كار دشوار ناچار گرديد ، عقب نشينى مى كنيد . ٥ اى مردم بىاصل [١] براى پيروزى و جهاد براى به دست آوردن حقتان ٦ در انتظار چه چيزى به سر مى بريد آيا در انتظار مرگيد يا براى خويشتن ذلت و خوارى مى خواهيد ٧ سوگند به خدا ، در آن هنگام كه روز مرگم فرا رسد ميان من و شما جدايى اندازد . ٨ در حالى كه من از زندگى اجتماعى با

[١] . عبارت چنين است لا ابا لغير كم ( اى مردمى كه مردمى جز شما بىپدر يعنى بىاصل و بىغيرتند ) در صورتى كه امام مردم مخاطب خود را توبيخ مى فرمايد . در اين عبارت رگه اى از دلسوزى براى آن مردم ارائه مى فرمايد .