ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٤٣ - ترجمهء خطبهء صد و هشتاد و دوم

تسليم و خاضع در برابر او است در حال اذعان ٩ و اخلاص به او مى ورزد با اعتقاد به يگانگى او ، و تعظيم مى كند او را در حال تمجيد [ از الوهيت او ] و پناهنده به او است با كمال رغبت و اجتهاد . ١٠ خداوند يگانه ١١ خداوند سبحان زاييده نشده است تا در عزت وجود شريك باشد ١٢ و نزاييده است تا هلاك شود و كسى از او ارث ببرد .
١٣ نه وقت و زمان به او تقدمى دارد و نه افزايش و كاهش بر او وارد گردد . ١٤ بلكه خداوند سبحان با علامات تدبير محكم و قضاى قطعى كه به ما ارائه مى كند بر عقول ما ظاهر و آشكار مى شود . ١٥ از شواهد گوياى خلقت او است آفرينش آسمانها بدون ستون و برپا بدون تكيه گاه . ١٦ خداوند آنها را خواند ، آنها مطيع و با اذعان و بدون تأخير اجابتش نمودند ١٧ و اگر اقرار به خدايى او نمى كردند و اذعان به تسليم و اختيارى در برابر او نداشتند ، آنها را جايگاه عرش خود قرار نمى داد و نه مسكن براى فرشتگانش و نه مقام اعلا براى صعود كلمات پاكيزه و عمل صالح مخلوقاتش . ١٨ ستارگان آسمانها را نشانه هايى قرار داد كه سرگشته در بيابانهاى پهناور اقطار زمين به وسيلهء آنها راه خود را پيدا كند . ١٩ تاريكىهاى شديد شب تاريك مانع از نفوذ روشنايى آنها نمى باشد و پرده‌هاى سياه شبهاى فرو رفته در ظلمت نمى تواند از گسترش نور ماه در آسمانها جلوگيرى نمايد . ٢٠ پس ، پاك پروردگار ، خداوندى كه مخفى نمى ماند بر او سياهى هرگونه تيره و تاريك و نه سياهى شب آرام ، نه در زمينهاى پست و نه در بلندىهاى آن كه به يكديگر نزديكند . ٢١ و نه صداى تندر كه در كرانه‌هاى آسمان برخيزد و نه آنچه كه در هنگام برق زدن از ابر متلاشى گردد . ٢٢ و نه افتادن برگى كه در موقع طلوع و غروب ستارگان به سبب بادهاى تندوَز و بارش باران از آسمان صورت مى گيرد ٢٣ و او مى داند جايگاه سقوط