ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٤ - ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و ششم

بدانيد اى بندگان خدا ، انسان با ايمان به صبح و شام وارد نشود مگر اين كه نفس او در نزد او مورد بدگمانى باشد ، ٩ و همواره از نفس خويشتن عيبجويى نمايد و بر خرده گيرى از نفسش بيفزايد . ١٠ مانند كسانى باشيد كه پيش از شما سبقت گرفتند و گذشتند ١١ و از دنيا مانند كوچ كننده كنده شدند ١٢ و مانند كسانى كه دنيا را منزل به منزل در نورديدند و از ديدگاه شما حركت كردند و مقصد نهايى را پيش گرفتند .
١٣ فضيلت قرآن و بدانيد كه اين قرآن آن نصيحت دهنده خيرخواه است كه فريب نمى دهد ١٤ و آن راهنما است كه گمراه نمى كند و آن گويندهء حديث است كه دروغ نمى گويد . ١٥ و هيچ كس با اين قرآن همنشين نشد مگر اين كه زيادت يا نقصانى نصيب او ساخت : افزايشى در هدايت يا كاهشى در نابينايى . ١٦ و بدانيد براى هيچ كس پس از فراگيرى قرآن و عمل به آن ، نيازى نباشد و براى هيچ احدى بدون قرآن ، بىنيازى امكان ندارد . ١٧ براى دردهاى خود شفا از قرآن بطلبيد و در مشقتها از آن يارى بخواهيد ١٨ زيرا درمان بزرگترين دردها كه كفر و نفاق و انحراف و گمراهى است در آنست . ١٩ پس از خدا مسئلت نماييد و با محبت به آن به او توجه نماييد و چيزى با وجود او از مخلوقات او مخواهيد . ٢٠ قطعى است كه بندگان خدا به وسيلهء چيزى مانند قرآن به خدا روى نياورده‌اند ٢١ و بدانيد قرآنست شفاعت كنندهء پذيرفته شده و گويندهء تصديق شده ٢٢ و هر كس كه روز قيامت قرآن براى او شفاعت كند ، شفاعت قرآن در مورد او پذيرفته شود ٢٣ و كسى كه در روز رستاخيز قرآن بدى او را گويد ، گواهى قرآن بر عليه او مورد تصديق قرار گيرد . ٢٤ در روز معاد ندا دهنده بانگ برآورد : « هر كس در گرو كشتهء خويش و محصول آن است ، جز آنان كه از محتواى قرآن عمل خود را اندوختند » پس شما [ حيات خويشتن را ] با قرآن و پيروى از آن كشتكارى كنيد ٢٥ و براى شناخت پروردگار