ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٣ - ادّعاى علم را از كسى كه آگاهى به خود ندارد و به اندازه و ارزش خود جاهل است باور مكنيد

البتّه مى دانيم كه مشيّت خداوندى همواره در موردى جارى مى شود كه زمينه بوجود آمده باشد .
در بارهء ضرورت شناخت اندازه و ارزش خويشتن مطالب بسيار با اهمّيّتى در منابع اسلامى آمده است ، از جمله از حضرت ابى عبد اللَّه جعفر بن محمّد صادق عليه السّلام نقل شده است كه فرمود : ما هلك امرؤ عرف قدره [١] ( هلاك نشد مردى كه اندازه و ارزش خود را شناخت . ) و نيز از آن حضرت نقل شده است كه فرمود : و ما أخال رجلا يرفع نفسه فوق قدرها إلَّا من خلل فى عقله . [٢] ( و گمان نميكنم كه مردى خود را بالاتر از اندازه و ارزشش بزرگ كند مگر اين كه اختلالى در عقلش باشد . ) بنا بنقل ابن ابى الحديد در حديثى آمده است كه : ما رفع امرؤ نفسه فى الدّنيا درجة إلَّا حطَّه اللَّه تعالى فى الاخرة درجات . [٣] ( هيچ كسى نفس خود را در اين دنيا درجه اى بالا نبرد ، مگر اين كه خداوند در آخرت درجاتى از او ساقط خواهد فرمود . ) شارح مزبور ، دو جمله و يك بيت بسيار پر معنى از خردمندان در بارهء همين موضوع نقل كرده است :
١ - إذا جهلت قدر نفسك فأنت لقدر غيرك أجهل . [٤] ( اگر تو باندازه و ارزش خويشتن جاهل باشى باندازه و ارزش ديگران جاهلتر خواهى بود . )

[١] شرح نهج البلاغه - ابن ابى الحديد ج ٧ ص ١٠٨ نقل از الكامل تأليف ابو العبّاس المبرّد .
[٢] شرح نهج البلاغه - ابن ابى الحديد ج ٧ ص ١٠٨ نقل از الكامل تأليف ابو العبّاس المبرّد .
[٣] شرح نهج البلاغه - ابن ابى الحديد ج ٧ ص ١٠٨ نقل از الكامل تأليف ابو العبّاس المبرّد .
[٤] مأخذ مزبور ص ١٨ .