ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨ - ترجمهء خطبهء نود و نهم

از هر چه كه در گذشته تحقّق يافته است ، گسيخته مى شود و هيچ كارى در بارهء آن نمى تواند انجام بدهد ، تا از خدا يارى بطلبد . انسان امروز از كردارها و گفتارهاى زشت در گذشته پشيمان مى شود و توبه مى كند و براى حصول اين پشيمانى و توبه مى تواند از خداوند سبحان استعانت بجويد و يارى بطلبد - < شعر > گر خطا گفتيم اصلاحش تو كن مصلحى تو اى تو سلطان سخن كيميا دارى كه تبديلش كنى گر چه جوى خون بود نيلش كنى اين چنين ميناگريها كار تست وين چنين اكسيرها ز اسرار تست < / شعر > مولوى لذا بايد گفت : منظور أمير المؤمنين عليه السّلام از « خدا را سپاس مى گزاريم به آنچه كه واقع شده است » اينست كه همهء مشيّتهاى بالغهء خداوندى كه براى جريان موجودات در گذشته تحقّق يافته است خير محض بوده و آنچه را كه ما از اعمال نيك با توفيقات و عنايات تكوينى و تشريعى ربّانى انجام داده‌ايم ، همهء آنها هم وابسته بآن خير محض بوده است ، لذا حمد و سپاس وظيفهء ما است در بارهء هر دو نوع خير كه در گذشته تحقّق يافته است .
البتّه معلوم است همان گونه كه مشيّتهاى بالغهء خداوندى در گذشته جريان موجودات را بر مبناى خير محض انجام داده است ، در آينده نيز مستند به خير محض خواهد بود و لذا هم اكنون از اين جهت بايد سپاسگزار خدا باشيم . آنچه كه عامل تفاوت گذشته با آينده است ، كردارها و گفتارها و نيّتها و هدفگيرىهاى ما در آينده است كه نمى دانيم آيا از روى هوى و هوس انجام خواهند يافت و يا مستند به عقل و وجدان و به انگيزگى لزوم عمل به دستورات خداوندى خواهند بود ، لذا براى آنچه كه در آينده تحقّق خواهد يافت ، همه گونه يارى طلبيدن و استمداد از بارگاه ربوبى لازم است .
٤ ، ٥ - و نسأله المعافاة فى الأديان ، كما نسأله المعافاة فى الأبدان ( و از آن خداوند سبحان عافيت در اديان را مسألت مى داريم همان گونه كه عافيت