ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣١ - توفيق و عنايات ربّانى

كه از او يارى بجويند و از او كمك بخواهند تا مشمول لطف و توفيق الهى شوند .
از آن جمله مى فرمايد :
١ - ( إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ) [١] .
( فقط تو را مى پرستيم و فقط از تو كمك مى طلبيم . ) و مى دانيم كه مطابق روايات بسيار مشهور - لا صلاة الَّا بفاتحة الكتاب .
( نمازى نيست مگر با سورهء فاتحة الكتاب . ) ما در هر شب و روز در نمازهاى فريضه ده بار با خواندن سورهء مباركهء فاتحه ، آيهء مزبور را ده بار مى خوانيم و اين يكى از با اهمّيّتترين دلائل اثبات ضرورت استعانت بخدا و طلب توفيق و يارى از آن مقام شامخ است .
٢ - ( قالَ مُوسى لِقَوْمِه اسْتَعِينُوا بِالله وَاصْبِرُوا ) [٢] .
( موسى به قومش فرمود : از خدا يارى بطلبيد و صبر و تحمّل نماييد . ) ٣ - ( فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَالله الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ ) [٣] .
( صبرى نيكو شايسته است و از خداوند به آن چه كه شما توصيف مى كنيد يارى مى طلبم . ) از اين آيات شريفه بخوبى اثبات مى شود كه طلبيدن كمك و يارى از خداوند و توفيقات و عنايات او در همهء حالات و در همهء شرايط ، مطلوبى است جدّى . از اين جهت است كه مى توان گفت : بشر بدون تكيه به لطف و توفيق الهى ، موجودى است سرگردان و مزاحم خود و ديگران ، و اگر امتياز و قدرتى بدست بياورد و معتقد

[١] الفاتحه آيهء ٤ .
[٢] الأعراف آيهء ١٢٨ .
[٣] يوسف آيهء ١٨ .