تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٣٠ - شرح آيات

ساكن در دريايى خروشان، به صورت سرزمينى ايمن باقى ماند، حتى در آن هنگام كه ابرهه، پادشاه يمن، در صدد جنگ كردن با آن بر آمد، بر اثر كار پرندگانى غريب كه سپاهيان او را با سنگى از سجيل تير باران كردند، از تصميم خود ناگزير منصرف شد و عقب نشينى كرد.

آيا خود دليل بر حرمت و احترام خانه و نشانه‌اى از بزرگداشت آن و نعمت بزرگى از خدا نبود كه مى‌بايستى در برابر آن با ايمان آوردن به او و به رسالتهايش سپاسگزارى كنند؟

سورة الفيل/ ٣٥٥

[سوره الفيل (١٠٥): آيات ١ تا ٥]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفِيلِ (١) أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ (٢) وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ (٣) تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ (٤)

فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ (٥)

/ ٣٥٦

آيا نديدى كه خدايت با اصحاب فيل چه كرد؟

شرح آيات

[١] بسيارى از عبرتهاى تاريخ است كه همچون نشانه‌هايى بر صفحات روزگار و در حافظه نسلهاى متوالى نقش شده است، ولى اندكى از مردم مى‌توانند