تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٠ - شرح آيات

است كه خشوع و تواضع او در برابر پروردگارش افزونتر شود، و همچون فرعونهاى مال و ثروت نباشد كه در زمين به سركشى و فساد مشغول‌اند.

«الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ‌- آن كه با قلم علم را (به ما) آموخت.» [٥] «عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ‌- به آدمى چيزى را آموخت كه نمى‌دانست.» در حديثى به جا مانده از امام صادق- عليه السلام- چنين آمده است

«نسبت به كسانى كه به ايشان علم مى‌آموزيد متواضع باشيد، و در برابر كسانى كه از ايشان علم مى‌آموزيد فروتنى كنيد، و از علماى گردنكش و جبار نباشيد كه باطل شما حقتان را از ميان ببرد». [٦] برقى از امير المؤمنين- عليه السلام- روايت كرده است كه گفت

«عيسى بن مريم- عليه السلام- گفت: اى گروه حواريان! از شما مى‌خواهم كه حاجتى از من را برآورده سازيد، گفتند:/ ٢٢٣ حاجتت روا خواهد شد، اى روح خدا! پس به پا خاست و پاهاى ايشان را شست، گفتند: اى روح خدا! ما براى اين كار شايسته‌تريم. او گفت: شايسته‌ترين كس براى خدمت شخص عالم است، بدين گونه نسبت به شما فروتنى كردم كه پس از من همچون من در برابر مردمان تواضع كنيد، سپس عيسى- عليه السلام- گفت: با تواضع حكمت و فرزانگى مايه آبادانى مى‌شود، و به همين سبب است كه كشت و كار در در دشت صورت مى‌گيرد نه بر كوه». [٧] [٦] مشكل آدمى در آن است كه گنجايش نعمتهاى خدا را ندارد، پس به سبب آنها طغيان مى‌كند و خود را و ديگران را با خود به هلاكت مى‌رساند. آيا نمى‌دانى كه اگر يك بمب اتمى به كسى داده شود كه از كار كردن با آن آگاهى لازم ندارد، به سبب آن به گردنكشى مى‌پردازد، آيا اين بر خير او است يا شرى در آن براى وى نهفته است؟