تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨٣ - شرح آيات
مرتبه شده، و نيز به پذيرفتن شفاعتش در آخرت كه خدا به آن رضا داده است، و اكنون پس از گذشتن چهارده قرن از فرود آمدن قرآن كريم نام محمّد- صلى اللَّه عليه و آله- را مشهورترين نام در عالم، و شخصيت بزرگوار او را بزرگترين دوست ميليونها شخصيت ديگر در جهان مىيابيم، و اگر/ ١٩٢ بنا باشد از بزرگترين شخصيت در تاريخ ياد كنند، او، حتى در نزد غير مسلمانان، اولين است.
[٥] از بودن به صورت يتيمى فقير كه دشمنان او را احاطه كرده بودند، به سرورى قوم خود رسيد، و سپس مؤسس يك امت و آن گاه بالا برنده بنيان بشريت شد، آيا آن كس كه همه اينها را براى او صورت داد خدا نبود؟ پس چرا از وحى او نوميد شويم، و با اندك آزارى كه در راه او مىبينيم باز گرديم؟
«فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً- پس با دشوارى آسانى است.» آسانى با دشوارى، به هر جا كه رود، ملازم است، زيرا كه دشوارى خود به خود حامل تخمهاى آسانى است، و بدان روى كه دشوارى حالتى گذرا در زندگى آدمى است، مگر خدا آفريدگانش را براى رحمت كردن بر ايشان نيافريد، و اگر به دشوارى و سختى مبتلاشان مىسازد براى آزمايش نيست؟ آيا رحمت خدا بر غضب او بيشى و پيشى ندارد؟ بنا بر اين عسر دوام نمىكند، و دليل بر اين سيرت رسولى است كه خدا آن را جاودانى كرده است تا همگان به آن عبرت گيرند، و به تعبير ديگر: كسى كه از سيرت رسول پيروى كند، خطوط پهناورى از زندگى او با اين سيرت در سختى و آسانى و در دشواريها و در پايانهاى نيكو شباهت پيدا مىكند.
پروردگار ما سبحانه و تعالى گفته است لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ، [٨] پس هر كس در زندگى خود به پيامبر خدا تأسى كند، بر بخشى از غنيمتهاى سيره رسول و دستاوردهاى آن دست مىيابد.
[٦] در پى يك دشوارى دو آسانى وجود دارد: يك آسانى در دنيا و يكى ديگر در آخرت: يسر و آسانى سرچشمه گرفته از رحمت خدا است كه همه چيز را
[٨] - سوره احزاب/ ٢١.