تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٣ - شرح آيات

«وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى‌- و هر آينه آن جهان تو را بهتر از اين جهان است.» گفته‌اند: براى او در آخرت هزار هزار كاخ از مرواريد خواهد بود كه خاك آنها از مشك است، و در هر كاخ به اندازه كافى همسران و خدمتكاران و هر چه مطلوب است به بهترين صورت. [٦] و بعضى گفته‌اند كه آخرت به معنى مستقبل است، و در آن بشارتى براى پيامبر است به اين كه به پيروزى بزرگ دست خواهد يافت.

[٥] و به نظر من، بزرگترين چيزى كه پيامبر در برابر جهادش در راه خدا و تحمل رنج رسالتى كه از رنج همه انبيا بيشتر بوده است به آن بشارت داده شده، شفاعت است، از آن روى كه قلب بزرگ او به دوستى انسان مى‌تپيد، و هدف اعلاى او رهانيدن بشريت از بار سنگين شرك و نادانى و زنجيرهاى بردگى و عقب‌ماندگى و فقر و بيمارى بود، و حتى در روز قيامت كه همه مردمان، و همراه با ايشان پيامبران، بر خود مى‌ترسند، و نفسى نفسى (خودم، خودم) مى‌گويند، رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله- را چنان مى‌بينند كه پروردگار خود را به شفاعت مى‌خواند و مى‌گويد: امّتى امّتى (امتم امتم). و در سخت‌ترين لحظات زندگيش كه سكرات موت بر او فرود آمده بود، به گيرنده روح خود مى‌گفت: بر من سخت بگير و رنج امتم را كمتر كن. چنين قلب بزرگى را چيزى جز دوستى خدا و بندگان خدا پر نمى‌كند، و جز رهانيدن بندگان خدا در دنيا از/ ١٧٢ گمراهى با دعوت و جهاد، و در آخرت با شفاعت كردن از آتش خرسند نمى‌سازد، و به همين جهت آيه بعد همچون تفسيرى از آيه سابق آمده است.

«وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌- و به زودى پروردگارت چندان به تو خواهد بخشيد كه راضى و خرسند شوى.» و چه چيز جز شفاعت در حق امت مى‌تواند رسول را خرسند كند؟ و از