تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٤ - شرح آيات

فرياد مى‌كنند كه ... خدايا به انفاق كننده خلف بده، و به ممسك تلف». [١] و بسيارى از اصحاب رسول اللَّه به اين درس عمل مى‌كردند و ديگران را بر خود ترجيح مى‌دادند، و اموال خود را بى حساب براى رضاى خدا انفاق مى‌كردند. رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله- بدين گونه آنان را تربيت كرد تا بر بخل و حرص خود پيروز شدند. و در روايتى مأثور از امام باقر- عليه السلام- آمده است كه گفت: «پيامبر بر مردى گذشت كه در محوطه‌اى مشغول كاشتن درخت بود، پس ايستاد و گفت

آيا دوست دارى تو را به كاشتن چيزى هدايت كنم كه ريشه استوارتر دارد و زودتر رشد مى‌كند و ميوه پاكيزه‌تر و ماندنى‌تر دارد؟ گفت: آرى، مرا به آن راهنمايى كن اى رسول خدا. پس پيامبر (ص) گفت: صبح و شام بگو: سبحان اللَّه، و الحمد للَّه، و لا اله إلّا اللَّه، و اللَّه اكبر، كه اگر آن را بگويى، براى هر يك تسبيح ده درخت ميوه براى تو در بهشت كاشته خواهد شد، و آن از باقيات صالحات است. پس آن مرد گفت: يا رسول اللَّه! من تو را گواه مى‌گيرم كه اين زمين محصور من صدقه براى فقراى مسلمان اهل صدقه است». [٢] [٧] هنگامى كه نيت شايسته و صالح باشد، و قلب پاكيزه، راههاى نيكوكارى خواهندگان آن را به جايى رهبرى مى‌كند كه خوشبختى و رستگارى در آن جا است.

«فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى‌- او را موفق مى‌داريم به طاعتها و هر چه سبب آسانى است.» يعنى زندگى مرفه و آسان، و عاقبت نيكو. چگونه؟ الكترون بسيار كوچك/ ١٥٢ در داخل جهان هسته در راه محدود خود پيش مى‌رود، و كهكشان بزرگ نيز در فلك مخصوص خود شناورى مى‌كند، و براى همه چيزهاى ديگر جهان واقع ميان اين دو نيز راههايى است، پس چون راههاى چيزها را شناختى، و توانستى زندگى خود را