تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٦ - شرح آيات
به بهشت رخشان باشد. اى جميل! اين حديث را به نخبه يارانت خبر ده. راوى (جميل) گفت: عرض كردم فدايت شوم: نخبه يارانم كيستند؟ گفت: آنان كه به برادران خود در سختى و آسايش نيكى مىكنند، سپس امام گفت: اى جميل! اين كار بر آن كس كه مال بسيار دارد آسان است، امّا خداى عزّ و جلّ آن كس را كه اندك دارد و مىدهد ستوده و گفته است: «وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ- و ديگران را بر خود ترجيح مىدهند هر چند خود نيازمند باشند. و آنان كه از بخل خويش در امان مانده باشند رستگارانند.» [٤٨] در حديثى ديگر منقول از امام صادق (عليه السلام) كه ابان بن تغلب روايت كرده، گويد: از آن حضرت پرسيدم و گفتم: درباره حق مؤمن بر مؤمن مرا خبر ده، گفت: «اى ابان! فرو گذار و تكرار مكن.» گفتم: بلى،- فدايت شوم- و هم چنان درخواست خود را خدمتش تكرار كردم، آن گاه گفت:/ ٢٤٨ «اى ابان، اين كه بخشى از مالت را با او قسمت كنى.» سپس به من نگريست و ديد درست درنيافتهام، پس گفت: «اى ابان! آيا نمىدانى كه خداى عزّ و جلّ آنان را كه ديگران را بر خود ترجيح مىدهند ياد كرده است؟» عرض كردم: بلى،- فدايت شوم- پس گفت
«امّا اگر تو مال خود را با او تقسيم كنى و خود با او برابر شوى، هنوز (ايثار نكرده) و او را بر خود ترجيح ندادهاى، بلكه وقتى ايثار كرده و او را ترجيح دادهاى كه از اين نيمه قسمت خود نيز بدو داده باشى.» [٤٩] تاريخ صدر اسلام از مصداقهايى دلانگيز و زيبا از ايثار انباشته و سرشار است، يكى از آنها ايثار انصار است كه مهاجران را بر خود ترجيح دادند، و ديگرى آن هفت تن مجروح مؤمن در پيكار يرموك هستند كه آب به نزدشان بردند و هر يك برادرانش را بر خود ترجيح داد، و با وجود تشنگى شديدى كه مجروح در دم واپسين
[٤٨] - نور الثقلين، ج ٥، ص ٢٨٦.
[٤٩] - همان مأخذ، ص ٢٨٧.