تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٤ - شرح آيات
برمىخاستند و به شتاب براى برادران خود جاى باز مىكردند. [٣٨] در كتاب الاحتجاج طبرسى درباره حسن عسكرى (عليه السلام) روايت شده است كه: به ابى الحسن علىّ بن محمد عسكرى (عليه السلام) خبر رسيد كه يكى از فقهاى پيرو او با يكى از ناصبيان (دشمنان على، ع) سخن گفته و با برهان خود او را شكست داده و رسواييش را آشكار ساخته است. آن گاه آن فقيه به خدمت على بن محمد (عليه السلام) آمد در حالى كه در بالاى مجلس بالشى بزرگ نهاده بودند و حضرتش بيرون از آن بالش بر زمين نشسته بود و جمعى از علويان و بنى هاشم در خدمتش بودند، حضرت آن فقيه را هم چنان بالا و بالاتر آورد تا او را بر آن بالش نشانيد و روى بدو كرد. اين كار بر آن جماعت اشراف (و سادات) گران آمد. علويان عتاب كردن را به وقتى ديگر گذاشتند، امّا هاشميان، شيخ و بزرگ آنان گفت: اى پسر رسول خدا! اين چنين فردى عام را بر سادات بنى هاشم اعمّ از طالبيان و عبّاسيان ترجيح مىدهى؟ حضرتش (عليه السلام) گفت: «شما را بر حذر مىدارم از اين كه از كسانى باشيد كه خداى تعالى گفت: «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُدْعَوْنَ إِلى كِتابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَ هُمْ مُعْرِضُونَ [٣٩]- آيا آنان را نديدى كه از كتاب بهرهاى يافته بودند، چون دعوت شدند تا كتاب خدا درباره آنها حكم كند گروهى از ايشان بازگشتند و روى برتافتند» آيا رضايت مىدهيد كه كتاب خداى عزّ و جلّ داور باشد؟ گفتند
آرى، گفت: آيا خدا نمىگويد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ ...- اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چون شما را گويند در مجالس جاى باز كنيد، جاى گشاييد تا خدا در كار شما گشايش دهد ... تا آنجا كه گويد: «وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ- و كسانى را كه دانش يافتهاند به درجاتى برافرازد» پس به مقامى براى عالم مؤمن راضى
[٣٨] - فى ظلال، ج ١، ص ١٩.
[٣٩] - آل عمران/ ٢٣.