تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤ - شرح آيات

پس از او بر فرزندانش نيكو مى‌گرداند» [٤٦] و اين چنين، پاداش به آخرت شمول مى‌يابد و در آنجا بيشتر و برتر است.

«وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ‌- او را مزدى با ارج باشد» در برابر سپاسگزارى انسان نسبت به پروردگار خود، و تصرّف و رفتار نيك او در مورد نعمتهاى الهى خداوند نيز از او سپاسگزارى و حق شناسى مى‌كند. ما مى‌دانيم كه چون عطيّه و بخششى از دستى كريم برآيد و اعطا شود چه قدر بسيار است، ولى نمى‌توانيم گستردگى و نوع آن را هنگامى كه از جانب پروردگار جهانيان، كه رحمتش بر همه چيز گسترده است، اعطا مى‌شود دريابيم.

جاى آن دارد كه در پايان تفسير اين آيه عين سخن علّامه طبرسى را در بيان شروط وام نيكو (يا قرض الحسن) در اينجا نقل كنيم

«اهل تحقيق گفتند: وام نيكو آن است كه ده صفت در آن گردآيد

١- اين كه از مال حلال باشد، زيرا پيامبر (صلّى اللَّه عليه و آله) گفت

«خداى تعالى پاكيزه است و جز پاكيزه را نمى‌پذيرد.» ٢- و اين كه از بهترين چيزهايى باشد كه انسان در تملّك دارد، نه آن كه آهنگ انفاق بدترين و پست‌ترين چيزهاى خود را كند، به لحاظ اين گفته خدا كه

«وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ‌- اموال پليد را به عنوان آنچه انفاق مى‌كنيد معيّن نكنيد.» ٣- و اين كه در حالى صدقه بدهد كه خود آن مال را دوست دارد و به زندگى خود علاقه‌مند و اميدوار است. بنا بر گفته پيامبر (ص) كه چون درباره صدقه از او پرسيدند گفت: «بهترين صدقه آن است كه آن را در حالى بدهى كه خود تندرست و علاقمند به آنى، اميد زندگى دارى، از فقر و تنگدستى مى‌ترسى، و آن تصدّق را چندان به تأخير نيندازى كه در دم واپسين بگويى گفتم: به فلان چنين، و به فلان چنان (دهيد).»