تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٧ - رهنمودهايى از آيات

زيرا وقتى كه يوغها به زير گلوى محكومان به يوغ كشيده شود، سرهايشان به اجبار رو به آسمان برداشته مى‌شود، چنان كه نمى‌توانند پيش روى خود را ببينند.

٩ [فأغشيناهم‌]: يعنى بر ديدگان آنها پرده‌اى كشيديم كه مانع ديدن و بينش آنان مى‌شود.

/ ٩٠

همانا تو از پيامبران مرسل هستى‌

رهنمودهايى از آيات

سياق اين سوره با سوگند آغاز مى‌شود، سوگندى كه دليل است بر درستى رسالت پيامبر (ص) و اين كه او از نزد پروردگارى پيروزمند و مهربان آمده است. به قرآن حكمت آموزى سوگند مى‌خورد كه بارزترين دليل بر رسالتهاى الهى است. آن گاه پس از اداى سوگند تصاويرى از جامعه جاهلى را بيان مى‌كند كه اين كتاب آسمانى براى اصلاح آن جامعه آمده است. اجتماعى كه در كفر ريشه‌دار شده تا آن جا كه بيشتر افراد آن (به سبب عناد و لجوج خود) محكوم به بى‌ايمانى گشته‌اند، و غلهايى به گردنهايشان افكنده شده كه تا چانه‌هايشان را فراگرفته، و در ميان دو ديوارى از پس و پيش نهاده شده‌اند، و چشمانشان با پرده‌اى پوشانده شده است. اين افراد به تو (اى پيامبر) ايمان نمى‌آورند، خواه آنها را بيم و هشدار دهى و خواه بيم ندهى. مگر نه آن كه شرط پذيرفتن، وجود حالت خشوع و سرسپردگى در قلب است؟

پس تو آنها را به حال خود واگذار كه به زودى خدا مردگان را زنده مى‌كند، و اعمال اين افراد بر آنها نوشته شده، و پروردگار ما هر چيزى را در لوحى روشن و آشكار به شمار آورده و ثبت كرده است.

(و شايد هدف از ذكر اين حقيقت بيان نقش بشر در هدايت و رهيابى بوده‌