تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٠ - نام

برابر خدا بايستد، با كسانى كه اندوهگين شوند اندوهگين نشود و با آنها كه نگران باشند نگران نشود و با آنها كه زارى كنند زارى نكند. آن گاه پروردگار تبارك و تعالى به او گويد: اى بنده من شفاعت كن كه تو را در هر چه شفاعت كنى شفيع ساختم، و از من بخواه كه هر چه خواهى به تو دهم، پس از خدا درخواست مى‌كند و خدا به او مى‌بخشد، و شفاعت مى‌كند و شفاعتش پذيرفته مى‌شود، و او را به حساب نمى‌كشند و با آنان كه درنگ مى‌كنند نمى‌ايستانند و با آنها كه مى‌لغزند نمى‌لغزد و هيچ خطا و كردار بدى كه كرده است بر او نمى‌نويسند، و نامه اعمالش را بدو مى‌دهند تا از درگاه خدا فرود آيد، آن گاه همگان گويند: سبحان اللَّه كه اين بنده را حتّى يك خطا هم نبوده است! و او از ياران محمد (ص) خواهد بود». [١] ٢- از انس بن مالك آمده است كه گفت: پيامبر خدا (ص) گفت

«هر كس به گورستانها رود و سوره يس را بخواند خدا آن روز بر آن خفتگان در گور تخفيف دهد و به تعداد آنان خواننده را حسنات باشد». [٢]

/ ٨٣

زمينه كلّى سوره‌

نام

نام اين سوره را از نخستين كلمه آن گرفته‌اند كه درباره آن گويند نام پيامبر اكرم ما محمد (ص) است، و شايد اشاره‌اى رمزى بدو باشد چنان كه كلمه «طه» نيز اشاره رمزى به آن حضرت است. و خدا داناست.