تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٤ - شرح آيات

در آن است، بلكه اين كلمه شمول مى‌يابد هم چنان كه كلمه بنّا نيز بر معنى پيش گفته (عمران) شمول مى‌يابد.

[٣٨] سليمان كارهاى مهم را بر ديوان تقسيم كرده بود، و آنها هر طور كه او مى‌خواست عمل مى‌كردند، و هر يك سرپيچى مى‌كرد به زندان مجازات مى‌شد.

«وَ آخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ- و گروهى ديگر را، كه بسته در زنجير او بودند.» از اين آيه به نظر مى‌رسد كه ديوان گروه گروه بسته به زنجير و به يكديگر نزديك بودند، و محتمل است كه هر يك با همدوشان خود در نافرمانى و مخالفت زندانى مى‌شده است. مهمّ اين است كه سليمان با اين چيرگى و تسلّط بر جن افكار جاهليّت را درباره خدايى آنها درهم شكست.

/ ٣٦٣ [٣٩] در پايان اين درس پروردگار ما به ملك سليمان اشاره مى‌كند و گويد

«هذا عَطاؤُنا- و اين عطاى ماست.» و آن را واگذار بدو مى‌كند تا هر گونه به نظرش مى‌رسد در آن تصرّف كند.

«فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ‌- خواهى آن را ببخش و خواهى نگه‌دار، بى‌حسابى.» يعنى از آنچه دارى به مردم عطا كن يا آن را از آنها بازدار، و كسى از تو حساب نمى‌كشد، و اين بالاترين مرحله واگذارى است.

[٤٠] اين درس به حقيقتى مهمّ پايان مى‌يابد، و آن اين است كه مهمترين چيزى كه انسان در دنيا دارد نزديكى او به خدا و پاداش او نزد اوست.

«وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى‌ وَ حُسْنَ مَآبٍ‌- او راست نزد ما تقرّب و بازگشتى نيكو.» و سخن پايانى

از ابعاد رسالت قرآن كريم تصحيح ديد بشر نسبت به پيامبران و رسالتهاى ايشان است، زيرا شيطان درباره مصدر اصلاح و سرچشمه فضايل (پيامبران و