تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩٣ - شرح آيات

- و هر كارى را كه پيش از اين كرده‌اند و هر اثرى را كه پديد آورده‌اند، مى‌نويسيم و هر چيزى را در كتاب مبين (لوح محفوظ) شمار كرده‌ايم» [٥٥] و خداى عزّ و جلّ گفت: «إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّماواتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ- اگر عمل به وزن يك دانه خردل در درون صخره‌اى يا در آسمانها يا در زمين باشد، خدا به حسابش مى‌آورد، كه او ريزبين و آگاه است» [٥٦]». [٥٧] از خلال اين آيه به نظر مى‌رسد كه انسان تصور مى‌كند همين كه گناهانش ساده و كوچك باشد موجب افتادن به دوزخ نمى‌شود، ولى حقيقت چيزى ديگر است، زيرا گناهان بر روى هم انباشته مى‌شود و همچون كوهى بر دل او سنگينى مى‌كند.

نيز در حديثى از ابى الحسن (ع) آمده است

«خير بسيار را بسيار نشمريد و گناهان اندك را اندك نينگاريد، زيرا گناهان اندك جمع مى‌شود تا بسيار مى‌گردد، و از خدا در نهان بترسيد تا داد خود را داده باشيد». [٥٨] [٤٨] «وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا- پاداش بد اعمالى كه مى‌كردند برايشان آشكار شد.»/ ٥٠٤ پس بديهايى كه در زندگى دنيا به مكر مى‌كردند حقيقتش براى آنها آشكار شد، زيرا نفس فرمانروا به بدى و شيطانهاى جن و انس، تمام آنها بديهاى اعمال بشر را در نظرش مى‌آرايند و زيبا مى‌نمايانند، تا آن جا كه ظاهر زشتى آنها از ديده‌اش پنهان مى‌شود و به نظرش زيبا مى‌رسد، و اين كار با وانمود كردن زيباييها صورت مى‌گيرد، در حالى كه در قيامت كه تمام نهفته‌ها و پنهان داشته‌ها آزمايش‌