تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٤ - شرح آيات

اين چنين، ناگزير بايد پاداش مناسب و افزونتر در آخرت باشد.

اين از يك سو، و از سوى ديگر مبدأ حق با خلافت و جانشينى گناهكاران در زمين منافات دارد،/ ٣٥٣ زيرا خلافتى اين چنين به مهمترين هدفهاى زندگى كه همان اجراى حق است نمى‌رسد، و پروردگار ما با اين آيات تمام دروغها و افكار باطل تحريف كنندگان تورات يا كسانى كه آنها را از آنان اقتباس كرده‌اند، به كلّى نفى مى‌كند، دروغهايى كه هنگامى كه پيامبر او داود (ع) را از لحاظ پرهيزگار و منزّه بودن متّهم كردند، بدو چسبانيدند. آن گاه خدا ما را به انديشيدن در قرآن به همانندى از اين امر در سوره مائده در موضوع خلافت دعوت مى‌كند، زيرا وقتى ما تصوّرات و افكار خود را بر كتاب خدا عرضه كنيم و با آن بسنجيم، بسيار زود براى ما روشن مى‌شود كه خلافت ستمكاران با جوهر بينشها و هدايتهاى قرآن سازگارى ندارد.

آن گاه قرآن از گوشه‌اى از زندگى سليمان بن داود- عليهما السلام- با ما سخن مى‌گويد كه چگونه وى آزمون سلطه را گذراند، و آرايش سلطه او را از خط فرمانبردارى و توبه بيرون نبرد، بلكه سرسپردگى او را نسبت به پروردگار متعال خود افزونتر ساخت، زيرا او همه چيز را نعمتى الهى مى‌دانست كه مستوجب سپاسگزارى بود. و بدين سان مثالى از سلطان شايسته شد، هم چنان كه پدرش پيش از آن چنان كرد.

شرح آيات

[٢٧] پروردگار ما در آيات پيشين صفات خليفه‌اى را كه در زمين قرار مى‌دهد بيان كرد (آن جا كه آيات بيست صفت نيك درباره داود كه خليفگى داشت يادآور شد) و از برجسته‌ترين آن صفات حكم كردن او در ميان مردم به حق بود.

«وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا- ما اين آسمان و زمين و