تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٠ - شرح آيات

اطمينان به خطّ خويش و بينش در جنبش مى‌بخشد.

با انديشيدن در اين آيه‌ها و آيه بعد مى‌توانيم بگوييم كه قرآن دوره‌هاى تمدّن را در اين مقطع مختصر و فشرده مى‌سازد.

[٧٤] خدا نه تنها به مخلصان بهشت را عطا مى‌كند، بلكه در دنيا نيز به آنان يارى مى‌رساند و از هلاكتها نجاتشان مى‌دهد.

«إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ‌- جز بندگان مخلص خدا.» از اين آيه درمى‌يابيم: در واقع كسانى كه از انواع عذاب و انتقامهاى الهى نجات مى‌يابند، تنها همان مخلصانند، حتى در احاديث آمده است كه صاعقه‌ها بر مؤمنان يادكننده فرود نمى‌آيد،/ ٢٤٨ و معنى اين سخن آن است كه اگر ما مردم را به سه دسته تقسيم كنيم: كافران، و مخلصان و ديگران كه ميان اين دو دسته‌اند، تنها مخلصانند كه نجات مى‌يابند، امّا كافران جاودانه در دوزخند، و آنان كه كردار نيك و بد را به هم آميخته‌اند هر يك بر حسب كردار خود عذاب مى‌بيند.

[٧٥] خدا، به عنوان نمونه‌اى بر نجات مخلصان ما را يادآور پيامبر خود، نوح (ع) و كسانى مى‌شود كه همراه او ايمان آوردند، نوح پروردگارش را ضدّ قوم خود بخواند و او بر آنها طوفان را فرستاد، كه كسى از آن نجات نيافت مگر نوح و كسانى كه با او ايمان آورده بودند كه در كشتى نشستند، كسانى كه قرآن آنان را در شمار خانواده نوح آورده و در عوض، كنعان (پسر نوح) را بيرون كرده است، تا ما را رهنمون شود كه نسب و پيوند حقيقى ميان انسان و ديگران همان تجانس ارزشها و عمل در زندگى ميان او و آنان است، اما اعتبارهاى ديگر همه نادرست است. ابو عبد اللَّه (ع) گويد: «همانا خدا به نوح گفت: «إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ‌- او از خاندان تو نيست» [٢٩] زيرا او مخالف پدر بود و خدا كسانى را كه از نوح پيروى كردند از شمار خاندان او قرار داد». [٣٠] قرآن از آن رو مطلب را با ياد نوح (ع) آغاز مى‌كند كه‌