تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥١ - شرح آيات

او محقّق شده،» و خدا گمراهش كرده و به بيابان بى‌فرياد دچارش ساخته، چون خود از عقلش سودى نجسته و از هدايت پروردگارش پيروى نكرده است.

«أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ- تو مى‌توانى او را كه در آتش است برهانى؟» به راستى كه او هيچگاه از آتش رهايى نمى‌يابد، زيرا تنها وسيله رهايى رحمت خداست و او از آن محروم است.

[٢٠] اين است سزاى كسانى كه از طاغوت پيروى كردند، امّا آنان كه در دنيا پرهيزگارى كردند در بهشت در آسايش‌اند.

«لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ‌- امّا براى آنان كه از خدا مى‌ترسند غرفه‌هايى است كه خانه‌هايى است بلند.» «مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ‌- بر فراز آنها غرفه‌هايى،» شبيه به ساختمانهاى چند طبقه‌اى كه با استوارى ساخته شده، «مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ- كه از زيرشان جويباران روان است.»/ ٤٦١ آنچه اين پاداش نيك را براى ايشان تضمين مى‌كند همان وعده خداست.

آيا ديده‌اى كه خدا وعده خلافى كند؟

«وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعادَ- اين وعده خداست، و خدا وعده خود را خلاف نخواهد كرد.» پيامبر- صلّى اللَّه عليه و آله- در تفسير اين آيه بدان بهشت تشويق مى‌كند و در پاسخ على- عليه السلام- مى‌گويد، آن گاه كه وى درباره تفسير اين آيه از حضرتش پرسيد

«اى پيامبر خدا! اين غرفه‌ها را با چه چيز ساخته‌اند؟ گفت: اى على اين غرفه‌هايى است كه خدا آنها را براى اولياء خود با درّ و ياقوت و زبرجد ساخته است، سقفهايش از طلاست، و با نقره محكم شده و به هم پيوسته، هر غرفه‌اى را هزار در زرّين است و بر هر درى فرشته‌اى گماشته است، و در آن فرشهاى گرانبها،