تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٦ - شرح آيات

سركشان و سپاهيانشان از نيروهاى سركوبگرند، و بوقهاى گمراهى تهمتها را ضدّ شورندگان بر آنها وارد مى‌سازند و ايشان را بدتر از يهود و نصارى و مجوس مى‌شمرند، آيا ديديد كه چگونه دست دشمنان را مى‌بوسند و با آنها روابط دوستانه به هم مى‌رسانند، و درها را برابرشان مى‌گشايند، و در مقابل زندانهاى هولناك را از مؤمنان انباشته مى‌كنند؟

امّا آنان را كه در دنيا اشرار مى‌شمردند اكنون در آتش نمى‌يابند، و مى‌دانند كه به يقين آنان در آن جا در بهشت به سر مى‌برند.

پيروان اهل بيت رسالت از آن گروهند، وقتى چيرگى سلطه‌هاى ستمگرى و سركوبى و گمراهى را رد كردند، و نيروهاى وحشت و ترور آنان را تبعيد نمود، و زشت‌ترين تهمتها را بر آنان بست، ولى امامان هدايت از خاندان پيامبر (ص) آنان را دلدارى مى‌دادند كه به زودى در بهشت خواهند خراميد، در حالى كه (دشمنان)/ ٣٩٥ در دوزخ در جستجوى ايشانند.

ميسر- كه يكى از شورندگان بر ضدّ سلطه‌هاى ستمگر است- گويد

بر ابى عبد اللَّه (امام صادق، عليه السلام) وارد شدم. گفت: «يارانت چگونه‌اند؟» گفتم: فدايت شوم به يقين ما نزد آنها [٦٣] از يهود و نصارى و مجوس و مشركان بدتريم.

(ميسر) گويد: حضرتش كه لميده بود كاملا نشست، سپس گفت

«چگونه؟» گفتم: به خدا كه يقينا ما نزد آنها [٦٤] از يهود و نصارى و مشركان بدتريم، گفت: «نه، به خدا دو تن از شما هم به دوزخ وارد نشوند، نه، به خدا، و حتّى يك تن از شما، شما كسانى هستيد كه خداى عزّ و جلّ در حقّتان گفته است: «وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى‌ رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ* أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ* إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ- و گويند چرا مردانى را كه از اشرار مى‌شمرديم اكنون نمى‌بينيم* ما آنان را به مسخره‌