تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥٤ - سوره الزمر(٣٩) آيات ٢٢ تا ٢٩

«إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ‌- هر آينه خردمندان را در آن اندرزى است.» خدا را از خلال نشانه‌هايش مى‌شناسند، و صنع خدا را در آنچه از خلال صنع او در گذشته برمى‌آيد مى‌شناسند، و سنّت يگانه خدا را در آفرينش مى‌شناسند، پس همان چيزى كه بر گياه در دوره زندگيش مى‌گذرد بر انسان نيز در همان دوره مى‌گذرد، و بر اوست كه آماده كوچيدن شود، و از تقوا توشه راه سازد، و از سراى فريب و غرور براى سراى پاداش ره توشه برگيرد.

و سخن پايانى: همانا اين چرخه گياهى گياه را در دو حالت منعكس مى‌سازد، هنگامى كه در سبزى خود مى‌بالد و مى‌درخشد، و هنگامى كه خرد و خاشاك مى‌شود. به راستى همان گياه است كه از دو حالت عبور مى‌كند، همچنين است انسان كه ممكن است در اوج ايمان خويش باشد يا در قعر كفر قرار گيرد. آيا اين دو برابرند؟

/ ٤٦٤

[سوره الزمر (٣٩): آيات ٢٢ تا ٢٩]

أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى‌ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ (٢٢) اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى‌ ذِكْرِ اللَّهِ ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ (٢٣) أَ فَمَنْ يَتَّقِي بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذابِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ قِيلَ لِلظَّالِمِينَ ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ (٢٤) كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ (٢٥) فَأَذاقَهُمُ اللَّهُ الْخِزْيَ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ (٢٦)

وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (٢٧) قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (٢٨) ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً رَجُلاً فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ وَ رَجُلاً سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلاً الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ (٢٩)